To love or not to love?

Είμαι μπερδεμένη. Η΄μήπως ερωτευμένη? Η΄μήπως μπερδεμένη για το αν είμαι ερωτευμένη? Ενθουσιασμένη είμαι σίγουρα. Αν και τώρα που το ξανασκέφτομαι δε βρίσκω το λόγο. Η΄μήπως ξέρω τον λόγο και απλά δε το παραδέχομαι? Η αλήθεια είναι πως τόσους μήνες είχα βολευτεί καλά. Κλωσούσα ήσυχα τα αυγά μου και δε με πείραζε τίποτα, δε με ενδιέφεραν οι σχέσεις και οι έρωτες. Όχι πως τότε δε μου άρεσες. Όλα κι όλα, αυτό το παραδέχομαι. Απο τη πρώτη φορά που μιλήσαμε (και παρ'όλο που κάποιος άλλος μου κρατούσε το χέρι ταυτόχρονα) μου άρεσες. Έχεις ένα επίπεδο όπως και να το κάνουμε.

Το θέμα όμως δεν είσαι εσύ. Εσύ είσαι άντρας, το πιο παρεξηγημένο ον στον πλανήτη. Εγώ που θεωρούμαι περίεργη και κυκλοθυμική γιατί αντιδρώ το ίδιο κάθε φορά που παίρνεις τηλέφωνο ή ακόμη χειρότερα, όταν δε παίρνεις τηλέφωνο? Να γαμήσω επίπεδα και κατανόηση. Το μόνο επίπεδο που γνωρίζω τη τελευταία εβδομάδα είναι το επίπεδο πάτωμα μου στο οποίο σέρνομαι. Κάνεις λάθος. Δε σέρνομαι απο τρομακτικά "μεγάλη" αγάπη. Σέρνομαι γιατί δε μπορώ να βγάλω άκρη. Τα έχω ξαναπει σε άλλο κείμενο αλλά ας πάμε μια επανάληψη.

Πρέπει στον έρωτα να είμαι ο εαυτός μου ή να ακολουθήσω τις κινήσεις (ή στρατηγική, μη κολλάς σε λέξεις, μπες στο νόημα) που θα σε φέρουν στην αγκαλιά μου με μαθηματική ακρίβεια? Και γιατί οταν εσύ μου είπες "δε μπορώ να βγαίνω συχνά λόγω σπουδών, παίρνω πτυχίο, με αποτέλεσμα να σε βλέπω μια φορά την εβδομάδα, δε σε πειράζει ε?" εγώ είπα (και μάλιστα περηφανεύτηκα) "ΟΧΙ". Να ζώο. Να να να (αυτομουτζώνομαι φυσικά). Συμφώνησα γιατί σκέφτηκα πως οκ θα τον βλέπω μια φορά την εβδομάδα.

Κι εδώ οι σειρήνες γυρίζουν, αναβοσβήνουν κόκκινα φωτάκια κλπ κλπ... Θυμάσαι τη παύση 2 λεπτών που έκανα όταν μου το είπες αυτό? Ε δεν ήταν οτι απλά "τα έλεγε όλα η σιωπή"... Απλά τα έλεγα όλα απο μέσα μου. Ποιά όλα? "Ε εντάξει μωρό μου, δε με πειράζει να βγαίνουμε μια φορά την εβδομάδα αλλά όποτε μπορώ να κατεβαίνω να σε βλέπω έστω για δέκα λεπτάκια θα έρχεσαι και όταν δε θα βρισκόμαστε θα μιλάμε στο τηλέφωνο, όχι συνέχεια γιατί θα με κουράσεις, αλλά θα παίρνεις κανένα τηλεφωνάκι να μου δείχνεις οτι με σκέφτεσαι. Α! και αν δω οτι μιλάς στο facebook ενώ εμένα δε μου στέλνεις ούτε μηνυματάκι θα θυμώσω και θα σκεφτώ οτι δε σε ενδιαφέρω πραγματικά. Καλά γούτσου γούτσου μου?"...Γι' αυτό σε φίλησα μετά, βλάκα. Πάντα μετά το "γούτσου γούτσου μου" πέφτει φιλάκι.

Για να καταλήξω, ποτέ δε θέλησα απο χαζοξανθιά να γίνω χαζογκόμενα. Δε μου πάει. Χώρια οτι αυτό το "γούτσου γούτσου μου" μου προκαλεί αηδία. Απλά, επειδή τράβηξα πολλά τελευταία...(οπα ψέμα) ας το θέσω αλλιώς. Θέλω να ξέρω οτι με γουστάρεις. Όχι το να μου το πείς 30 φορές συνεχόμενα δεν αρκεί (για πολλούς λόγους όπως το οτι μου το είπες2 το βράδυ που με θυμήθηκες και ήθελες ξαφνικά να με δεις). Δε θέλω να φανώ σαν ένα πιεστικό maneater θηλαστικό απλά θέλω να ξέρω...χμμ...είναι πολύ απλό....θέλω να ξέρω...Εχμ θα το σκεφτώ και θα το γράψω στο επόμενο κείμενο μου. Ή μήπως τελικά ξέρω ήδη αυτό που θα ήθελα να ξέρω?Ουφ.