Μονά ζυγά

Σήμερα αποφάσισα να κάνω κάτι που δε το έχω ξανακάνει. Να πάω κινηματογράφο μόνη μου. Πολλές φορές είχε περάσει από το μυαλό μου αλλά ποτέ δε τολμούσα. Πίστευα ότι θα νιώθω μοναξιά βλέποντας τις υπόλοιπες παρεούλες να χαζογελάνε και να κάνουν σχόλια. Τέλος πάντων, επειδή η μέρα είχε καταστραφεί, διάλεξα ταινία και όχι μόνο αυτό αλλά αποφάσισα να πάω με τα πόδια.

Κατηφόρισα τη Κατσιμίδη και περπάτησα από Τριανδρία μέχρι πλατεία Αριστοτέλους. Έφτασα στο odeon δέκα λεπτά πριν ξεκινήσει η ταινία, πήρα ένα μικρό ποπ κορν γιατί κάπως πρέπει να απασχολώ το στόμα μου (εφόσον δε μπορώ να μιλάω κάτι πρέπει να βρω να κάνω, δε θέλω πονηρά σχόλια!) και πέρασα στην αίθουσα μου. Κάθισα τελευταία σειρά πίσω και βολεύτηκα. Το κινητό ήταν ήδη κλειστό λόγω μπαταρίας κι έτσι ήμουν έτοιμη. Μπήκαν μέσα 3 ζευγάρια κ 2 φιλενάδες. Ένα απο τα ζευγάρια κάθισε σχεδόν δίπλα μου ενώ οι κοπέλες στη μπροστινή σειρά. Κατάλαβα οτι με κοιτούσαν και αναρωτιόντουσαν αν είμαι με παρέα αλλά όταν σβήσανε τα φώτα παραξενεύτηκαν που ήμουν μόνη.

Μου ερχόταν να γυρίσω να τους πω "Οι φίλες μου με πρόδωσαν. Ο γκόμενος με φτύνει. Τα λεφτά τελείωσαν κι έχω ψιλο παχύνει" αλλά καθώς η πιο πιθανή απάντηση ήταν "Σιγά τα προβλήματα" αποφάσισα να το βουλώσω και να δω τη ταινία και τον Brad. Έλα όμως που περνούσε η ώρα κι εγώ δε βολευόμουν και γυρνούσα στη καρέκλα...έφαγα τα ποπ κορν...έλεγξα το κινητό...κι έβαλα τα κλάματα. Σκατά. Τώρα με κοιτάνε όλοι. Έκανα οτι κλαίω απο τα γέλια (αν κ η ταινία ήταν μάπα) και συνέχισα δήθεν μου να παρακολουθώ.

Η φίλη μου η Σοφίτα λέει πως αν μια σχέση ξεκινήσει με πολυπλοκότητα τότε δεν είναι η ιδανική. Ο κατάλληλος άντρας για μένα δε θα χρειάζεται εξηγήσεις, δε θα πιέζεται, δε θα θέλει "κυνήγι". Θα νιώθω άνετα απο την αρχή και όλα θα είναι καλά. Άρα ο κατάλληλος ακόμη δεν έχει βρεθεί. Όχι οτι δε το ήξερα... αλλά είπαμε...όσο ζούμε ελπίζουμε...και ενθουσιαζόμαστε...

Νομίζω οτι ήρθε η ώρα να αλλάξω συνήθειες και "στέκια"...ίσως και δουλειά...θα δείξει..αύριο πάντως θα παω γυμναστήριο και απο εδώ και πέρα μπαίνει πάνω απ' όλα η Μαρία, το Μαράκι και όχι η Ραφαέλλα. Αρκετά με παρεξήγησαν, βαρέθηκα να δικαιολογούμαι. Τι καλύτερο λοιπόν απο το να δείξω τον πραγματικό μου εαυτό...