Μεγαλώνουμε. Και μεγαλώνουμε. Και μεγαλώνουμε. Μέχρι να πεθάνουμε θα μεγαλώνουμε. Και όσο μεγαλώνουμε κοιτάζουμε πίσω μας. Ποιοί είμαστε, τι αφήνουμε, τι χαρήκαμε, τι ζήσαμε. Στόχοι προσωρινοί, φιλοδοξίες, σχέσεις, φιλίες. Όλα σε ενα καζάνι το οποίο όμως βρίσκεται μέσα στο κεφάλι μου και με πονοκεφαλιάζει. Ποιός ορίζει τον σωστό τρόπο ζωής και τι πρέπει να κάνω τελικά? Ας δω λοιπόν τους τομείς της ζωής μου.
-Σχέσεις και έρωτες.
Στάθης, Γιώργος, Νίκος, Γρηγόρης, Κώστας and the list goes on and on. Άντρες που πέρασαν, που θέλανε να μείνουν, που με κεράτωσαν, που με αγάπησαν, που με πλήγωσαν, που με λυπήθηκαν. Άντρες που τελικά δεν έμειναν. Πολυγαμία ή μονογαμία? Έχω μπερδευτεί σε αυτή τη ζωή. Αυτούς που θέλουμε μας φτύνουν και αυτούς που φτύνουμε μας θέλουν. Τι σκατά λογική υπάρχει σε αυτό? Και ποιός μαλάκας, για όνομα του Θεού, πρωτομίλησε για τη παντοτινή αγάπη και τις ρομαντικές σχέσεις? Είμαι ξανθιά, όχι ψηλή γαλανομάτα, αλλά νορμάλ και με γοητεία, ζω στο έτος 2008 στον πλανήτη Γη και είμαι μόνη μου. Όχι. Δε πιστεύω πλέον σε έρωτες και σχέσεις. Και έλεος πια ανόητες γυναίκες, οι άντρες δεν είναι περίπλοκοι. Έχετε ένστικτο και καταλαβαίνετε ποιός αξίζει και ποιός όχι. Τα λεφτά δεν είναι το παν. Το να συναντήσεις τον κατάλληλο άνθρωπο και να τον εκτιμήσεις είναι.
-Φιλίες
Ουυυ...απο δαύτες χόρτασα και είμαι μόλις 22. Ήρθαν, φύγαν, πήραν, άφησαν, μίλησαν, γέλασαν, πρόδωσαν... Κολλητοί που δεν γίναν αρκετά ¨"κολλητοί" και φύγαν. Κολλητές που δυστυχώς δε με χειραγώγησαν και τελικώς προδώσαν. Δε πιστεύω σε παιδικές φιλίες. Και γενικά δε πιστεύω στις φιλίες γιατί είμαστε άνθρωποι. Πιστεύω στις καλές δημόσιες σχέσεις και στους συμβιβασμούς. Ευτυχώς, είμαι καλή στα κοινωνικά, όταν θελω και κάνω εύκολα "φίλους". Μαρία Βενέτη, κοίτα να μη βρεθείς στα κακώς κείμενα :P
-Οικογένεια
Εδώ έχουμε τεράστιες αλλαγές. Παλιότερα, πίστευα οτι δεν ισχύει ο θεσμός της οικογένειας, ο καθένας για τη πάρτη του και οτι οι γονείς έχουν απωθημένα και τα ξεσπάνε πάνω μας. 22 χρόνια μετά ο μόνος θεσμός που σέβομαι είναι η οικογένεια μου. Γιατί η μάνα μου μπορεί να μου τη πει για κάποιο ρούχο που θα φορέσω αλλά θα το κάνει απο καλοσύνη για να μη βγει το παιδί της έξω σαν καρναβάλι. Και μπορεί με τον πατέρα μου να έχω διαφωνίες αλλά ξέρω πως περηφανεύεται παντού για μένα και αυτά που κάνω, δε θα προσπαθήσει να μου κάνει κακό ή να μου φάει τη θέση.
Θα μπορούσα να συνεχίσω και στους υπόλοιπους τομείς αλλά είμαι πολύ κουρασμένη.
Σας δίνω όμως κάποια links για παλιότερα κείμενα του blog τα οποία έκανα το λάθος να σβήσω λόγω της κριτικής κάποιων. Δε λυπάμαι που είμαι κάτι που δε θα γίνετε ποτέ. Καληνύχτα.
-Σχέσεις και έρωτες.
Στάθης, Γιώργος, Νίκος, Γρηγόρης, Κώστας and the list goes on and on. Άντρες που πέρασαν, που θέλανε να μείνουν, που με κεράτωσαν, που με αγάπησαν, που με πλήγωσαν, που με λυπήθηκαν. Άντρες που τελικά δεν έμειναν. Πολυγαμία ή μονογαμία? Έχω μπερδευτεί σε αυτή τη ζωή. Αυτούς που θέλουμε μας φτύνουν και αυτούς που φτύνουμε μας θέλουν. Τι σκατά λογική υπάρχει σε αυτό? Και ποιός μαλάκας, για όνομα του Θεού, πρωτομίλησε για τη παντοτινή αγάπη και τις ρομαντικές σχέσεις? Είμαι ξανθιά, όχι ψηλή γαλανομάτα, αλλά νορμάλ και με γοητεία, ζω στο έτος 2008 στον πλανήτη Γη και είμαι μόνη μου. Όχι. Δε πιστεύω πλέον σε έρωτες και σχέσεις. Και έλεος πια ανόητες γυναίκες, οι άντρες δεν είναι περίπλοκοι. Έχετε ένστικτο και καταλαβαίνετε ποιός αξίζει και ποιός όχι. Τα λεφτά δεν είναι το παν. Το να συναντήσεις τον κατάλληλο άνθρωπο και να τον εκτιμήσεις είναι.
-Φιλίες
Ουυυ...απο δαύτες χόρτασα και είμαι μόλις 22. Ήρθαν, φύγαν, πήραν, άφησαν, μίλησαν, γέλασαν, πρόδωσαν... Κολλητοί που δεν γίναν αρκετά ¨"κολλητοί" και φύγαν. Κολλητές που δυστυχώς δε με χειραγώγησαν και τελικώς προδώσαν. Δε πιστεύω σε παιδικές φιλίες. Και γενικά δε πιστεύω στις φιλίες γιατί είμαστε άνθρωποι. Πιστεύω στις καλές δημόσιες σχέσεις και στους συμβιβασμούς. Ευτυχώς, είμαι καλή στα κοινωνικά, όταν θελω και κάνω εύκολα "φίλους". Μαρία Βενέτη, κοίτα να μη βρεθείς στα κακώς κείμενα :P
-Οικογένεια
Εδώ έχουμε τεράστιες αλλαγές. Παλιότερα, πίστευα οτι δεν ισχύει ο θεσμός της οικογένειας, ο καθένας για τη πάρτη του και οτι οι γονείς έχουν απωθημένα και τα ξεσπάνε πάνω μας. 22 χρόνια μετά ο μόνος θεσμός που σέβομαι είναι η οικογένεια μου. Γιατί η μάνα μου μπορεί να μου τη πει για κάποιο ρούχο που θα φορέσω αλλά θα το κάνει απο καλοσύνη για να μη βγει το παιδί της έξω σαν καρναβάλι. Και μπορεί με τον πατέρα μου να έχω διαφωνίες αλλά ξέρω πως περηφανεύεται παντού για μένα και αυτά που κάνω, δε θα προσπαθήσει να μου κάνει κακό ή να μου φάει τη θέση.
Θα μπορούσα να συνεχίσω και στους υπόλοιπους τομείς αλλά είμαι πολύ κουρασμένη.
Σας δίνω όμως κάποια links για παλιότερα κείμενα του blog τα οποία έκανα το λάθος να σβήσω λόγω της κριτικής κάποιων. Δε λυπάμαι που είμαι κάτι που δε θα γίνετε ποτέ. Καληνύχτα.
- Το τέλος της δικής σου ιστορίας
- Στο ξέφωτο του δάσους
- Ένα τίποτα
- Μια φορά κι έναν καιρό
- Μια αλλιώτικη ιστορία
- Η Ραφαέλλα διασχίζει τη χώρα της ελευθερίας
- Η γέφυρα των καυγάδων
I'm in the mood for............. Stacie Orrico - More to life
"I've got it all, but I feel so deprived,
I go up, I come down and I'm emptier inside,
Tell me what is this thing that I feel like I'm missing.
And why can't I let it go?
There's gotta be more to life...
Than chasing down every temporary high to satisfy me.
Cause the more that I'm...
Tripping out thinking there must be more to life.
Well it's life, but I'm sure... there's gotta be more.
Than wanting more..."
3 σχόλια:
Mallon mou fenete pws kati i kapoios se peirakse asxima.. kai ksespas apo edw.. Sta 22 sou den kaneis kosmo theria.. apla mia apotimisi pou aneta allazei se ena xrono.. na mi sou pw se ena mina..
Den kserw ti se peirakse.. alla isws na einai kalitera na to psakseis pio vathia kai na to prosperaseis.. pistepse me.. oloi mas pername tetoies faseis.. Egw auth thn stigmi thelw na kserizisw kati kai na arxisw na xtypaw kosmo.. adiakritos.. alla den to kanw.. giati upirxan kaliteres imeres.. kai tha ksanaerthoun.. pou tha pan.. ;)
ωραία τα κειμενάκια που ανέβασες ;)
thnx kiriako :D
Δημοσίευση σχολίου