Ημέρα της Ειλικρίνειας

Υπάρχει Ημέρα Ευχαριστιών, Ημέρα των Ζώων, ημέρα για οτι βάζει ο νους. Πρέπει όμως να ανακηρύξουν μια ημέρα ειλικρίνειας. Δε θα λέμε ψέματα σε κανέναν οτι και να μας ρωτήσει, δε θα κρυβόμαστε πίσω απο μια οθόνη (η έκφραση "πίσω απο το δάχτυλο" δεν ισχύει μετά την εφεύρεση των υπολογιστών). Εκείνη τη μέρα θα λέμε μόνο αλήθειες, όσο κι αν πονάνε...
Για παράδειγμα...
-Δε θα ντρεπόσουν να παραδεχτείς οτι είσαι χοντρή, κακιά, κομπλεξική και αγάμητη, ζηλεύεις την κολλητή σου και τους πάντες, και γι'αυτό τη θάβεις όπου σταθείς και όπου βρεθείς
-Δε θα το έπαιζες παντού κουκλάρα και μονογαμική ενώ είσαι μυθομανής, κλέφτρα, ψεύτρα, ανασφαλής και χωρίς βάθος προσωπικότητας
-Δε θα είχες πρόβλημα να παραδεχτείς οτι όσα προβλήματα έχεις οφείλονται στην άστατη ερωτική ζωή σου με ανήλικα που σε κάνουν να νιώθεις "καλά"
-Θα κοιτούσες στον καθρέφτη και θα έλεγες "οκ δεν έχω τη καλύτερη φωνή του κόσμου, ούτε την πιο επίπεδη κοιλιά" αλλά ποιός νοιάζεται?
- Δε θα είχες πρόβλημα να πεις ξεκάθαρα στον πρώην σου οτι ο λόγος που χωρίσατε είναι γιατί είχε μπλεξίματα και σε τραβούσε μαζί του στον πάτο (και συν τοις άλλοις, δε σε έφερε ποτέ σε οργασμό)
-Δε θα είχες πρόβλημα να αποδεχτείς το σώμα σου και να σταματήσει να γυρίζει όλο το είναι σου γύρω απο ένα 90αρι μέγεθος.

Αλλά ποιά είμαι εγώ να πω στους άλλους τι πρέπει να κάνουν και να παραδεχτούν? Εγώ με το iq μπριζόλας, την ομορφιά της "Μαρίας της άσχημης", τη μηδαμινή προσωπικότητα μα τα ορθάνοιχτα πόδια?
Ας δούμε λοιπόν ποιά είμαι εγώ.
Είμαι η Μαρία, καστανόξανθη (βαμένη ξανθιά), με καστανά-μελιά μάτια, 1,68 ύψος και 62 κιλά, έχω κοιλίτσα την οποία αποφεύγω να φωτογραφίζω, φοράω 4άρι 80b σουτιέν και δεν έχω πρόβλημα με αυτό, λεω αυτό που σκέφτομαι τη στιγμή που το σκέφτομαι, δουλεύω στο δημαρχείο και στον star fm, πηγαίνω σε νυχτερινό λύκειο γιατί δεν είμαι ευχαριστημένη απο το Τει μου, έχω κάνει κάποιες σχέσεις στη ζωή μου και πιστεύω οτι ακόμη δεν αγάπησα πραγματικά, δεν πηδιέμαι με όποιον γνωρίζω (ούτε με όποιον μιλάω/βγαίνω/έχω σχέση/δουλεύω μαζί/γουστάρουν οι φίλες μου) αλλά ακόμη κι αν το έκανα δε πέφτει λόγος σε κανέναν, λατρεύω την οικογένεια μου αν και στο παρελθόν είχα τη χειρότερη άποψη και τέλος τα έχω καλά με τον εαυτό μου, δε νιώθω ανασφαλής, δε στηρίζομαι σε σχέσεις, τρώω όλα τα λεφτά που βγάζω γιατί έτσι γουστάρω και δεν έχω ανάγκη καμία κομπλεξάρα δίπλα μου να μου υποδεικνύει τον τρόπο που πρέπει να ζω.
ΚΑι όπως είπα και σε ένα άλλο κείμενο, τι κρίμα που ποτέ δε θα γίνεις αυτό που εγώ είμαι. Αφού αποφάσισες να μείνεις στη σιγουριά του πάτου έχει καλώς. Κράτα τον κερατά σου, τη μίζερη ζωή σου, τις μηδαμινές γνώσεις σου και τις "υποτιθέμενες" φιλίες σου και βάλτες εκεί που βάζουν άλλοι τα χέρια τους.
Σήμερα είναι η δική μου ημέρα ειλικρίνειας. Ημέρα που σε ξεφορτώνομαι και φεύγει πολύ βάρος απο πάνω μου. Λογικό...