Όταν ήμουν μικρή πήγαινα στον οδηγησμό, το έχω ξαναπεί। Με το πέρασμα του χρόνου και καθώς μεγάλωνα έγινα αρχηγός σε κατασκηνώσεις και ήμουν υπεύθυνη για κάποια παιδάκια। Και όπως εγω συνέχισα να μεγαλώνω έτσι μεγάλωσαν και αυτά, έκαναν accounts στο facebook και με ανακάλυψαν। Δε θα πω οτι ένιωσα γρια βλέποντας τα, άλλωστε έχουμε διαφορά το πολύ 5 χρόνια αλλά βρε παιδί μου, πολύ περίεργα νιώθω।
Υποθέτω πως κάπως έτσι αισθάνεται η μαμά μου όταν μου λέει οτι είμαι το μικρό της μωρό। Αυτά τα παιδάκια στα μάτια μου θα είναι πάντα παιδάκια γιατί τα πρόσεχα σαν μαμά τους τότε। Είναι λίγο ανόητο αλλά όταν είδα ένα απο αυτά να έχει σχέση του μίλησα για το σεξ λες και δε θα έχει κάνει २० χρονών κοπέλα... Χαζό? Τι να πω δε ξέρω... Πάντως δεν έχει να κάνει με μητρικό ένστικτο।
ΚΑι μιας που το γυρίζω εκεί, τις προάλλες συνάντησα μια φίλη μου απο τα παλιά। Ήμασταν συμμαθήτριες στο νηπιαγωγείο, στο δημοτικό και πάει λέγοντας। Κουβέντα στη κουβέντα αναφέραμε μια άλλη συμμαθήτρια μας η οποία αρραβωνιάστηκε και εκεί κάπου έπαθα ένα σοκ διότι ανακάλυψα οτι δεν είναι η μόνη। Η μία έχει παιδί 2 χρονών, η άλλη παντρεύτηκε κι έχει μωράκι, η άλλη παντρεύεται μετά απο 8 χρόνια σχέσης και η κοπέλα με την οποία μιλούσα, συζεί με τον φίλο της। Οκ... Did i miss a memo or something?
Ούτε καν μου περνάει απο το μυαλό τώρα να παντρευτώ και πόσο μάλλον να κάνω παιδί। Δεν είναι οτι είμαι πιτσιρίκα αλλά...εχμ όχι fuck it, ναι είμαι πιτσιρίκα, είμαι 24, θέλω να κάνω τη ζωή μου, να έχω σχέση, να πηγαίνω διακοπές, να ξενυχτάω, δε ξέρω, να μην έχω τέτοιες ευθύνες τέλος πάντων। Τώρα θα μου πεις τυχερά είναι αυτά... Ναι το να βρεις κάποιον που θες να περάσεις τη ζωή σου μαζί του, το ρίχνω και λίγο στη τύχη αλλά το να κάνεις παιδί είναι σαν τη διαφήμιση του 11888! Τυχαίο? Δε νομίζω!!!!!
Όπως και να' χει, ο καθένας ζει με τον τρόπο που επιλέγει και αν αυτό θέλανε τους εύχομαι να είναι πάντα ευτυχισμένες। Εγω απλά δεν έχω φτάσει σε εκείνο το σημείο.....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου