Πριν λίγες μέρες και πάνω σε μια συζήτηση περί οικονομικής κρίσης, ο καλός μου με συμβούλεψε να τραβήξω όλα τα χρήματα μου απο τη τράπεζα -όχι οτι έχουν μείνει και πολλά μέσα- γιατί σε περίπτωση που το κράτος κηρύξει πτώχευση, όλες οι τράπεζες θα "αδειάσουν"। Πείτε με χαζή αλλά δεν ήξερα τι συμβαίνει σε περίπτωση πτώχευσης και υποψιάζομαι οτι και πολλοί άλλοι δε γνωρίζουν। Αφού ενημερώθηκα, έπιασα τους δικούς μου και τους συμβούλεψα να κάνουν το ίδιο καθώς και να συζητήσουμε τι θα κάνουμε σε περίπτωση που γίνει κάτι τέτοιο।
Όπως οι περισσότερες ελληνικές οικογένειες κι εμείς δεν γνωρίζαμε απο καλή οικονομική διαχείριση, στη περίοδο των παχιών αγελάδων ανοιχτήκαμε, πήραμε δάνεια, εγω πήρα αυτοκίνητο και τώρα που έσκασε η βόμβα ΔΝΤ δε ξέρουμε τι θα τα κάνουμε। Γιατί αμα μείνεις χωρίς φαγητό, τι να το κάνεις το αμάξι? Μπορεί ν' ακούγεται τραβηγμένο αλλά και οι συνθήκες διαβίωσης θα είναι τραβηγμένες αν φτάσουμε εκεί।
Το μόνο που πραγματικά ήθελα για τη ζωή μου είναι να είναι άνετη, όχι με υπερβολές। Ήθελα να παω σχολείο, να κάνω φίλους, να σπουδάσουμε μαζί, να βρω μια δουλειά -που να δουλεύω, τεμπέλα δεν είμαι- και φυσικά να έχω δίπλα μου έναν άνθρωπο που να με αγαπάει και να κάνω οικογένεια μαζί του। Αυτή τη περίοδο προσπαθώ με νύχια και με δόντια να κρατήσω αυτή την ελπίδα ζωντανή। Την ελπίδα οτι όλα όσα ονειρεύτηκα, τα απλά και καθημερινά πράγματα που όλοι θέλουμε, θα συμβούν।
Θέλω να συνεχίσω να ονειρεύομαι οτι θα έχω ένα καλό μέλλον στη χώρα μου, δε θέλω να ονειρεύομαι οτι κερδίζω το τζόκερ και τα γράφω όλα στα @@ μου। Θέλω επιτέλους να δω στη τηλεόραση μου έναν άνθρωπο που να συμμερίζεται την άποψη μου και να νοιάζεται για αυτόν τον τόπο। Τώρα το μόνο που βλέπω είναι αρπακτικά και κότες, οι μεν να προσπαθούν να ρουφήξουν όσο χρυσό μπορούν και οι άλλοι να αποφύγουν τις ευθύνες που μόνοι τους φορτώθηκαν।
Αν δε μπορείτε ν' ανταπεξέλθετε κύριοι τότε να παραιτηθείτε γιατί εγω απο τα όνειρα μου δε παραιτούμαι για κανέναν.
Όπως οι περισσότερες ελληνικές οικογένειες κι εμείς δεν γνωρίζαμε απο καλή οικονομική διαχείριση, στη περίοδο των παχιών αγελάδων ανοιχτήκαμε, πήραμε δάνεια, εγω πήρα αυτοκίνητο και τώρα που έσκασε η βόμβα ΔΝΤ δε ξέρουμε τι θα τα κάνουμε। Γιατί αμα μείνεις χωρίς φαγητό, τι να το κάνεις το αμάξι? Μπορεί ν' ακούγεται τραβηγμένο αλλά και οι συνθήκες διαβίωσης θα είναι τραβηγμένες αν φτάσουμε εκεί।
Το μόνο που πραγματικά ήθελα για τη ζωή μου είναι να είναι άνετη, όχι με υπερβολές। Ήθελα να παω σχολείο, να κάνω φίλους, να σπουδάσουμε μαζί, να βρω μια δουλειά -που να δουλεύω, τεμπέλα δεν είμαι- και φυσικά να έχω δίπλα μου έναν άνθρωπο που να με αγαπάει και να κάνω οικογένεια μαζί του। Αυτή τη περίοδο προσπαθώ με νύχια και με δόντια να κρατήσω αυτή την ελπίδα ζωντανή। Την ελπίδα οτι όλα όσα ονειρεύτηκα, τα απλά και καθημερινά πράγματα που όλοι θέλουμε, θα συμβούν।
Θέλω να συνεχίσω να ονειρεύομαι οτι θα έχω ένα καλό μέλλον στη χώρα μου, δε θέλω να ονειρεύομαι οτι κερδίζω το τζόκερ και τα γράφω όλα στα @@ μου। Θέλω επιτέλους να δω στη τηλεόραση μου έναν άνθρωπο που να συμμερίζεται την άποψη μου και να νοιάζεται για αυτόν τον τόπο। Τώρα το μόνο που βλέπω είναι αρπακτικά και κότες, οι μεν να προσπαθούν να ρουφήξουν όσο χρυσό μπορούν και οι άλλοι να αποφύγουν τις ευθύνες που μόνοι τους φορτώθηκαν।
Αν δε μπορείτε ν' ανταπεξέλθετε κύριοι τότε να παραιτηθείτε γιατί εγω απο τα όνειρα μου δε παραιτούμαι για κανέναν.
1 σχόλιο:
Χαλάρωσε με τις τράπεζες και τις ράδιο αρβύλες. Και προπερσυ καθε βδομμαδα εβγαινε βρώμα οτι μια διαφορετική τράπεζα κλείνει, με αποτέλεσμα όλα τα πρόβατα να πηγαίνουν τα λεφτά τους στην Εθνική.
Τώρα η μόδα έλεγε να τα βγάζεις στο εξωτερικό.
Είναι τα ίδια πρόβατα που το 99 έπαιζαν και τις κάλτσες τους στο χρηματιστήριο.
Ότι κάνατε τόσα χρόνια, συνεχίστε να το κάνετε.
Φιλιά
Δημοσίευση σχολίου