Με τις αναμνήσεις και τα δώρα ποτέ δε τα πήγαινα καλά. Ότι μου έχουν χαρίσει οι πρώην μου έχουν πάρει πόδι. Δεν ήθελα να έχω τίποτα. Όσο για τις αναμνήσεις πάντα πίστευα ότι είχα περισσότερες κακές παρά καλές. Χτες το βράδυ όμως έκανα μια συζήτηση με τον εαυτό μου και του είπα "Έλα εδώ γκρινιάρα, βάλτα κάτω και σκέψου τις φορές που γέλασες και αυτούς που στο προκάλεσαν". Και τότε...σκέφτηκα εσάς!
3 χρόνια πίσω, στις εξωτικές Σέρρες, σε ενα μικρό στούντιο τραγουδόυσα το "θυμάμαι όσα είχες πει" της Ολυμπίου και απο δίπλα με άκουγε ο Περικλής, ο κιθαρίστας των 18 παρά τέταρτο. Όταν τελείωσα τις παραφωνίες μου, βγήκε στο μπαλκόνι και μου είπε να είμαι στις 7 στο studio για πρόβα. Πετούσα απο τη χαρά μου όταν τους γνώρισα και έφτασα στα σύννεφα στο πρώτο μας live στον Δήμο Σερρών για τις εκδηλώσεις των Χριστουγέννων. Αυτό που με χαροποιούσε όμως ήταν οτι είχα βρει μια τόσο καλή παρέα. Περιττό να πω οτι μετά πήγαμε για φαγητό και περάσαμε τέλεια όλοι μαζί. (παιδιά, καλή επιτυχία στο φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης).
Πέρυσι το καλοκαίρι, ξημερώματα Σαββάτου, μια σχέση μου έφτασε άδοξα στο τέλος. Όπως πρέπει, οι φίλες μου ήταν εκεί για να με "ανεβάσουν" και το κατάφεραν με τον καλύτερο τρόπο.4 το πρωί πήραμε τη πασχαλίτσα (aka κόκκινο yaris της Λίας) και ξεκινήσαμε για κάποια παραλία, χωρίς μαγιό μόνο με 20 ευρώ για βενζίνη και μια πετσέτα. Κάναμε μπάνιο στη θάλασσα (ναι ναι τσίτσιδες, είχε σκοτάδι μωρέ!!!) και κοιμηθήκαμε όπως όπως στο αυτοκίνητο βάζοντας στα παράθυρα τις πετσέτες για να μη μας χτυπήσει ο ήλιος το πρωί. Ήταν ένα απο τα καλύτερα βράδια που έχω ζήσει. Ήμασταν μια παρέα 3 κοριτσιών που δε μας ένοιαζε τίποτα, κάναμε πλάκα και περνούσαμε καλά.
Οι πιο πρόσφατες καλές μου αναμνήσεις είναι μαζί σου (ξέρεις εσύ). Ήμασταν το βράδυ μαζί λέγοντας και κάνοντας βλακείες. Συζητούσαμε για εμάς και σε ρώτησα αν απο την επόμενη μέρα θα σταματούσες να μου μιλάς. Πήρες σοβαρό ύφος (τρομάρα σου) και μου είπες "δε θα λέμε καλημέρα....θα λέμε μέρα...και μετά ένα σκέτο ρα..". Γέλασα και το επόμενο πρωί, όταν σου είπα καλημέρα, απάντησες ρα... Τα γέλια μου παίζει να ακούστηκαν μέχρι τη Καβάλα... Έχω τόσες καλές και αστείες στιγμές μαζί σου που δε ξέρω ποιά να πρωτοδιαλέξω...
Όπως και να έχει, θέλω να καταλήξω στο εξής. Πολλές φορές η ζωή μας φαίνεται δύσκολη και ξεχνάμε οτι έχουμε καλές στιγμές και οτι υπάρχουν κάποιοι δίπλα μας που θα μας κάνουν πάντα να αισθανόμαστε καλύτερα. Έχετε τα μάτια σας ανοιχτά. Η ζωή είναι ροζ.
Υ.Γ. : Είμαι χάπι girl...κ συγκεκριμένα amoxil girl! Αυτό δεν είναι χάπι!!ΥΠΟΘΕΤΟ ΕΙΝΑΙ!!
3 χρόνια πίσω, στις εξωτικές Σέρρες, σε ενα μικρό στούντιο τραγουδόυσα το "θυμάμαι όσα είχες πει" της Ολυμπίου και απο δίπλα με άκουγε ο Περικλής, ο κιθαρίστας των 18 παρά τέταρτο. Όταν τελείωσα τις παραφωνίες μου, βγήκε στο μπαλκόνι και μου είπε να είμαι στις 7 στο studio για πρόβα. Πετούσα απο τη χαρά μου όταν τους γνώρισα και έφτασα στα σύννεφα στο πρώτο μας live στον Δήμο Σερρών για τις εκδηλώσεις των Χριστουγέννων. Αυτό που με χαροποιούσε όμως ήταν οτι είχα βρει μια τόσο καλή παρέα. Περιττό να πω οτι μετά πήγαμε για φαγητό και περάσαμε τέλεια όλοι μαζί. (παιδιά, καλή επιτυχία στο φεστιβάλ τραγουδιού Θεσσαλονίκης).
Πέρυσι το καλοκαίρι, ξημερώματα Σαββάτου, μια σχέση μου έφτασε άδοξα στο τέλος. Όπως πρέπει, οι φίλες μου ήταν εκεί για να με "ανεβάσουν" και το κατάφεραν με τον καλύτερο τρόπο.4 το πρωί πήραμε τη πασχαλίτσα (aka κόκκινο yaris της Λίας) και ξεκινήσαμε για κάποια παραλία, χωρίς μαγιό μόνο με 20 ευρώ για βενζίνη και μια πετσέτα. Κάναμε μπάνιο στη θάλασσα (ναι ναι τσίτσιδες, είχε σκοτάδι μωρέ!!!) και κοιμηθήκαμε όπως όπως στο αυτοκίνητο βάζοντας στα παράθυρα τις πετσέτες για να μη μας χτυπήσει ο ήλιος το πρωί. Ήταν ένα απο τα καλύτερα βράδια που έχω ζήσει. Ήμασταν μια παρέα 3 κοριτσιών που δε μας ένοιαζε τίποτα, κάναμε πλάκα και περνούσαμε καλά.
Οι πιο πρόσφατες καλές μου αναμνήσεις είναι μαζί σου (ξέρεις εσύ). Ήμασταν το βράδυ μαζί λέγοντας και κάνοντας βλακείες. Συζητούσαμε για εμάς και σε ρώτησα αν απο την επόμενη μέρα θα σταματούσες να μου μιλάς. Πήρες σοβαρό ύφος (τρομάρα σου) και μου είπες "δε θα λέμε καλημέρα....θα λέμε μέρα...και μετά ένα σκέτο ρα..". Γέλασα και το επόμενο πρωί, όταν σου είπα καλημέρα, απάντησες ρα... Τα γέλια μου παίζει να ακούστηκαν μέχρι τη Καβάλα... Έχω τόσες καλές και αστείες στιγμές μαζί σου που δε ξέρω ποιά να πρωτοδιαλέξω...
Όπως και να έχει, θέλω να καταλήξω στο εξής. Πολλές φορές η ζωή μας φαίνεται δύσκολη και ξεχνάμε οτι έχουμε καλές στιγμές και οτι υπάρχουν κάποιοι δίπλα μας που θα μας κάνουν πάντα να αισθανόμαστε καλύτερα. Έχετε τα μάτια σας ανοιχτά. Η ζωή είναι ροζ.
Υ.Γ. : Είμαι χάπι girl...κ συγκεκριμένα amoxil girl! Αυτό δεν είναι χάπι!!ΥΠΟΘΕΤΟ ΕΙΝΑΙ!!
1 σχόλιο:
www.exboyfriendjewelry.com
Tres satanic??Who's the bitch?I am...
Δημοσίευση σχολίου