Σάββατο 26 Ιουλίου 2008

Η Ραφαέλλα στη χώρα των καθαρμάτων (και οι κατηγορίες τους)


Στο ένα χέρι κρέπα με μερέντα και μπανάνα, στο άλλο νεράκι γιατί λιγώνει η κρέπα και κάπου ενδιάμεσα εγώ να χασκογελάω με τις συζητήσεις μου με την κολλητή μου, Μπριζολία.

Ο χρήστης *wwf (A) ๘√дšīℓīţśā๖ (A) λέει: mpa exw ki egw mpolikous:P eleos oi an8rwpoi les kai eimaste to filoptwxo tameio:P

Τι εννοεί ο ποιητής? Οτι φτάνει η εκμετάλλευση κύριοι. Είμαι καλή αλλά εσείς το παρακάνατε. Υπάρχουν πολλές κατηγορίες αντρές (όπως και γυναικών, μην στραβομουτσουνιάζετε!). Εγώ δε ξέρω πως τα καταφέρνω, αν το κάνω συνειδητά ή όχι, πάντως πέφτω συνέχεια στην ίδια κατηγορία. "Σε χρειάζομαι όσο χρειάζομαι χάρη" ("ωχ, εμένα θα κράξει τώρα", αν το σκέφτηκες μόλις, ανήκεις στη κατηγορία και το ξέρεις καλά)!

Ο ένας, χάλασε κάτι στον Η/Υ του. Ποιό freak ξέρουμε με Η/Υ? Εμένα. Ε μέχρι να λύσουμε το πρόβλημα του ήταν όλο γλύκα. Μετά ξαναέγινε βάτραχος. Η΄απλά ζώο.Ο άλλος, ανέκαθεν μου φούσκωνε τα μυαλά οτι θα με έκανε το πιο λαμπρό αστέρι (σαν τη Βουγιουκλάκη στην ταινία ένα πράγμα). Τώρα κάνει κάποια άλλη τα φωνητικά στα τραγούδια που γράφτηκαν για μένα.

Δε ξέρω αν τελικά το συμπέρασμα απο όλες αυτές τις ιστορίες είναι οτι εγώ είμαι πολύ θύμα ή οι άντρες έχουν γίνει "πουτάνες" και συγνώμη για την έκφραση αλλά δεν άκουσα ποτέ άντρα να λέει το αντίθετο.

"Καλά αν ήμουν γυναίκα εγώ θα ήμουν η μεγαλύτερη πουτάνα. Όλους θα τους έπαιζα."

Καλά γλυκέ μου οτι πεις. Μάλλον η μεγάλη σου φιλοδοξία έγινε υποσυνείδητα πραγματικότητα. Γιατί το να είσαι δίπλα μου όταν χρειάζεσαι κάτι αυτό είναι. Και γι' αυτό το ξεκαθαρίζω σε όλους πλέον, φίλους και φίλες, γνωστούς και γνωστές. Δεν έχω πρόβλημα να βοηθάω, να κάνω χάρες και οτι χρειαστείτε αλλά τον μαλάκα άλλο δε το κάνω. Και κάτι άλλο, ποτέ δεν ήμουν της άποψης "σου κάνω μια χάρη και μου το χρωστάς". Δε γουστάρω να χτυπάω οτι καλό κάνω (και ούτε λέω οτι κάνω μόνο καλό). ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΟΜΩΣ.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

το αν δύνασαι να κανείς πράγματα για τους τριγυρίζω σου είναι δικαίωμα σου και από την κρίση σου εξαρτάται να κρίνεις αν πρέπει να το κανείς ή όχι...από κει και πέρα σίγουρα άλλοι είτε το εκτιμούν είτε απλώς το καρπώνονται χωρίς να το εκτιμήσουν! σχεδόν όλοι όμως το έχουνε πάθει αυτό! για μένα αυτό είναι γεγονός! από την άλλη με χαροποιεί να ακούω έστω και παράπονα τέτοιου είδους γιατί σημαίνει ότι κάποιοι έχουνε ακόμα φιλότιμο και ενδιαφέρονται για τους συνανθρώπους τους...που από την μια μπορεί να σημαίνει ότι έχουνε απηυδήσει να βοηθάνε από την άλλη για μένα κρατιέται μια ελπίδα ζωντανή να δείξουνε περισσότεροι τέτοιοι άνθρωποι που ξεχωρίζουν και να προχωρήσουμε καταστάσεις μπροστά...καταλαβαίνω δηλαδή από την μια αλλά από την άλλη δεν ξέρω! :D