όταν ήμουν μικρή μου έλεγες τι να κάνω όταν μεγαλώσω. Μου έλεγες να βρω μια δουλειά, να είμαι οικονομικά ανεξάρτητη, να με σέβονται οι άντρες και να μη με έχουν υποχείριο τους. Μου έλεγες να σπουδάσω, να πάρω ένα πτυχίο, να μη μείνω αγράμματη. Μου έλεγες να προσέχω τι τρωω, να μη βάφω τα μαλλιά μου, να μη ξενυχτάω γιατί το ξενύχτι κάνει ρυτίδες. Μου έλεγες να μη τριγυρνάω με αγόρια απο εδω κι εκεί, να περιμένω τον πρίγκηπα (γι'αυτο ομολογώ με μπέρδευες, τη μια υπήρχε ο πρίγκηπας, την άλλη οχι)!
Λοιπόν αγαπητή μαμά,
τα κατάφερα. Όλα όσα μου έμαθες τα έκανα πράξη.
Βρήκα, όχι μια δουλειά αλλά δύο και έχω αρκετά λεφτά να κάνω οτι θέλω. Μόνο που δεν έχω χρόνο και παρέα γιατί αφοσιώθηκα στη δουλειά μου. Και τώρα απέκτησα και έξοδα. Γιατί όσο πιο πολλά λεφτά έχεις, τόσο πιο πολλά θέλεις να ξοδεύεις. Όσο για τους άντρες, δε με σέβονται ιδιαίτερα, με βλέπουν ανταγωνιστικά. Ευτυχώς, δε με έχουν υποχείριο τους αλλά μου κάνουν τη δουλειά δύσκολη όσο μπορούν.
Και σπουδές κάνω μανούλα. Η΄τουλάχιστον έτσι ισχυρίζομαι. Πέρασα σε μια σχολή που δεν ήθελα επειδή ήταν κοντά και θέλατε να παω. Μου επιβάλλετε έμμεσα να σπουδάσω κάτι το οποίο με αφήνει παγερά αδιάφορη. Ακόμη κι αν το τελειώσω "για να έχω ένα πτυχίο να μη λέει η κοινωνία". Γιατί ποιός αγράμματος άνθρωπος πέτυχε στη ζωή του?
Μου έλεγες να προσέχω τι τρώω και το βάρος μου και έγινα κομπλεξική. Να φοβάμαι μήπως το τζιν δε μου κάνει κι αν θα είναι η κοιλιά μου επίπεδη ή όχι. Μα τι σημασία έχει? Η αγάπη δεν είναι ανάλογη του βάρους μου. Είναι αυτά τα παραδείγματα που έκαναν φίλες μου ανορεκτικές ή και υπέρβαρες καθώς ο κάθε άνθρωπος αντιδράει διαφορετικά. Άλλοι πνίγουν τον πόνο τους στο φαί. Πως να το κάνουμε?
Όσο για τους πρίγκηπες μαμά... όπως λέει και το τραγούδι οι άντρες περνούν μαμά. Και η εμμονή μου να αποκτήσω τη μια και μοναδική τέλεια σχέση, με κατέστρεψε. Με έφερε κοντά σε άτομα που δεν αξίζαν. Απλά και μόνο απο ανάγκη να αγαπηθώ. Ευτυχώς μαμά, υπάρχουν και πρίγκηπες. Και όλα τα βατράχια μου δώσανε ένα καλό μάθημα κι έτσι εκτίμησατον πρίγκηπα μου καλύτερα.
Και τώρα έρχεσαι εσύ ρε μαμά και μου λες "Τι καλά που ήσουν μικρούλα..."!!!! Εμένα μου λες....
Λοιπόν αγαπητή μαμά,
τα κατάφερα. Όλα όσα μου έμαθες τα έκανα πράξη.
Βρήκα, όχι μια δουλειά αλλά δύο και έχω αρκετά λεφτά να κάνω οτι θέλω. Μόνο που δεν έχω χρόνο και παρέα γιατί αφοσιώθηκα στη δουλειά μου. Και τώρα απέκτησα και έξοδα. Γιατί όσο πιο πολλά λεφτά έχεις, τόσο πιο πολλά θέλεις να ξοδεύεις. Όσο για τους άντρες, δε με σέβονται ιδιαίτερα, με βλέπουν ανταγωνιστικά. Ευτυχώς, δε με έχουν υποχείριο τους αλλά μου κάνουν τη δουλειά δύσκολη όσο μπορούν.
Και σπουδές κάνω μανούλα. Η΄τουλάχιστον έτσι ισχυρίζομαι. Πέρασα σε μια σχολή που δεν ήθελα επειδή ήταν κοντά και θέλατε να παω. Μου επιβάλλετε έμμεσα να σπουδάσω κάτι το οποίο με αφήνει παγερά αδιάφορη. Ακόμη κι αν το τελειώσω "για να έχω ένα πτυχίο να μη λέει η κοινωνία". Γιατί ποιός αγράμματος άνθρωπος πέτυχε στη ζωή του?
Μου έλεγες να προσέχω τι τρώω και το βάρος μου και έγινα κομπλεξική. Να φοβάμαι μήπως το τζιν δε μου κάνει κι αν θα είναι η κοιλιά μου επίπεδη ή όχι. Μα τι σημασία έχει? Η αγάπη δεν είναι ανάλογη του βάρους μου. Είναι αυτά τα παραδείγματα που έκαναν φίλες μου ανορεκτικές ή και υπέρβαρες καθώς ο κάθε άνθρωπος αντιδράει διαφορετικά. Άλλοι πνίγουν τον πόνο τους στο φαί. Πως να το κάνουμε?
Όσο για τους πρίγκηπες μαμά... όπως λέει και το τραγούδι οι άντρες περνούν μαμά. Και η εμμονή μου να αποκτήσω τη μια και μοναδική τέλεια σχέση, με κατέστρεψε. Με έφερε κοντά σε άτομα που δεν αξίζαν. Απλά και μόνο απο ανάγκη να αγαπηθώ. Ευτυχώς μαμά, υπάρχουν και πρίγκηπες. Και όλα τα βατράχια μου δώσανε ένα καλό μάθημα κι έτσι εκτίμησατον πρίγκηπα μου καλύτερα.
Και τώρα έρχεσαι εσύ ρε μαμά και μου λες "Τι καλά που ήσουν μικρούλα..."!!!! Εμένα μου λες....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου