The Ex Factor.

Είμαι πολύ εκνευριστικό πλάσμα. Αν μου μπει κάτι στο μυαλό δε βγαίνει με τίποτα. Ειδικά αν αφορά σχέσεις, πρώην, ηθική και τον δικό μου. Εκεί να δεις κόλλημα.

The Ex Factor.

Όλοι οι νυν έχουν πρώην και όλοι οι πρώην μας θα έχουν κάποια/ον νυν. Το βασικότερο είναι να το αποδεχτούμε. Όλοι μας κατα βάθος θέλουμε ο σύντροφος μας να έχει μια σχετική εμπειρία, εκτός κι αν ανήκετε στη κατηγορία ανθρώπων "τη θέλω παρθένα για να τη πλάσω". Δώστε όμως έμφαση στο "σχετική εμπειρία".

Τι εννοούμε λοιπόν σχετική εμπειρία.

Θέλουμε ο σύντροφος μας να έχει πάει με τόσες γυναίκες ώστε να ξέρει τι κάνει στο κρεβάτι και να μας ικανοποιεί αλλά δε θέλουμε να έχει πάει με τόσες πολλές που να χάνει το μέτρημα.

Εαν ο σύντροφος σας ευτυχώς ή δυστυχώς ξεπέρασε τον αριθμό των πηδημάτων που εσείς θεωρείτε επιτρεπτό τότε λυπάμαι αλλά θα πρέπει να το καταπιείτε και να σκάσετε. Και το λέει αυτό κάποια που ενοχλείται στην ιδέα κάποιας άλλης να αγγίζει τον δικό της αλλά σε αυτό θα φτάσω σε λίγο.

Δύο σημαντικές συμβουλές μου έχουν δώσει για τις σχέσεις. Η μία είναι να ξέρεις να το βουλώνεις εκεί που πρέπει (δε μπορούμε να έχουμε πάντα τη τελευταία λέξη) και η δεύτερη είναι οτι ο γκόμενος σου δεν είναι εχθρός σου αλλά στο πλευρό σου. Είναι δίπλα σου και τον έχεις εσύ. Αν ήθελε να είναι με κάποια άλλη θα το έκανε. Απο τη στιγμή όμως που μένει μαζί σου ακολούθησε τη πρώτη συμβουλή. Βούλωσε το.

Επειδή όμως όπως είπα, είμαι απο εκείνες τις ζηλιαρόγατες που ενοχλούνται στην ιδέα οτι κάποια άλλη τον άγγιζε (λες και θα τον έπαιρνα παρθένο) πρέπει να βρω μια λύση. Σωστά? Ολόσωστα εφόσον έχω συναισθήματα για αυτόν. Οπότε βάζω κάτω τον εαυτό μου και ξαναδιαβάζω αυτά που εγώ προτείνω. Και μέχρι εδώ όλα κυλούν υπέροχα στη ροζ κοιλάδα του μυαλού μου.

Το πρόβλημα είναι όταν αυτές οι εμπειρίες, οι πρώην εμπειρίες του αρχίζουν και εμφανίζονται τσουπ τσουπ μπροστά μου. Και αυτό το τσουπ τσουπ εμένα πάντα μου την έδινε. Άτιμο σύνδρομο κτητικότητας.

Η λύση, για να μη μακρυγορώ, είναι μία. Αδιαφορία. Ο δικός μου/σου/της κλπ δε φταίει σε τίποτα αν η πρώην του έρθει τυχαία για καφέ εκεί που είμαστε. Ούτε θα φταίει αν η πρώην του έρθει να πει γεια. Δε θα φταίει ούτε στη περίπτωση που την ερωτευτεί ο αδερφός του. Αλλά αν αυτή αρχίσει τις πουτανιές (και ξέρετε καλά ποιές πουτανιές εννοώ) και ο δικός σου δε μπει στη διαδικασία να της κόψει λίγο τον αέρα τότε για μένα υπάρχει πρόβλημα. Αν όμως το κάνει και αυτή συνεχίσει τότε...... δεν θα φταίω κύριε δικαστά!

Το δίδαγμα?

1) Δεν έχουν όλοι την ίδια λογική/ηθική/συμπεριφορά με σένα. Ξεκόλλα.

2) Ο πρώην σου ζούσε και πριν σε γνωρίσει. Το ίδιο κι εσύ. Χώνεψε το.

3) Εκεί που είσαι ήμουνα και εδώ που είμαι θα'ρθεις. Η λίστα με τις πρώην του μπορεί να μεγαλώσει. Φρόντισε να μην οφείλεται σε σένα.