Open relationSHIT.

Κατευθείαν στο ψητό. Δεν υπάρχει ελεύθερη σχέση. Σε αυτά τα θέματα είναι άσπρο και μαύρο. Ή είσαι με κάποιον ή δεν είσαι. Τι πάει να πει ελεύθερη σχέση? Γιατί δε λες απλά οτι πηδιόμαστε με πρόσχημα και με όποιον άλλο θέλουμε μέχρι να μας τη καρφώσει να φύγουμε ή να μείνουμε? Γιατί ουσιαστικά αυτό είναι. Και είναι οτι χειρότερο όταν ο ένας απο τους 2 πραγματικά ενδιαφέρεται.

Εγώ προσωπικά ποτέ δεν είχα "ελεύθερη" σχέση. Αν και μου αρέσει πολύ το γκρί σαν χρώμα, προτιμώ στο κεφάλι μου να μην επικρατεί θολούρα. Αν μου αρέσει κάποιος και θέλω να είμαι μαζί του τότε θα είμαι μαζί του. Κάποιος μου είπε πρόσφατα οτι δε μπορείς να πεις απο την αρχή ότι έχεις σχέση με έναν άνθρωπο, πρέπει λέει να τον γνωρίσεις πρώτα. Μα αυτό ακριβώς κάνεις σε μια σχέση!!!! Βρίσκεις κάποιον που σε γενικές γραμμές σου φαίνεται ενδιαφέρων και ταιριάζεται και στη πορεία της σχέσης σας τον γνωρίζεις. Και φυσικά, ποτε δε μπορείς να πεις οτι ξέρεις κάποιον όσο καιρό και να είστε μαζί.

Στην ελεύθερη σχέση το καλύτερο που θα μάθεις για τον άλλο είναι οι αντοχές του στο σεξ. Τις οποίες φυσικά θα τις μαθαίνουν και άλλοι εκτός απο εσένα. Εδώ ανακαλύπτεις ένα απο τα πολλά συναισθήματα του ανθρώπου. Τη ζήλεια. Γιατί μου φαίνεται αδιανόητο να θέλεις κάποιον ο οποίος εκτός απο σένα έχει και άλλες, το γνωστό σύνδρομο "καρδιά αγκινάρα", και να μη σε νοιάζει. Αν όντως δε σε νοιάζει και είσαι απο αυτούς τους ανθρώπους κι εσύ, απο αυτούς με αυτές τις περίεργες τάσεις σταρχιδισμού που εγώ δεν έχω, τότε συγχαρητήρια αξίζετε ο ένας τον άλλο.

Κάτι άλλο (λιγάκι άσχετο) που έπεσε σαν θέμα στο τραπέζι ήταν η έκφραση "είμαστε μαζί" και η έκφραση "έχουμε σχέση". Ας δούμε λοιπόν τις ομοιότητες και τις διαφορές. Συμφωνούμε πως και στις 2 περιπτώσεις, 2 άνθρωποι συνομιλούν καθημερινά, βγαίνουν μαζί, έχουν κάποια συναισθήματα ο ένας για τον άλλο (δυνατά ή όχι), κάνουν σεξ, σε γενικές γραμμές μοιράζονται τη καθημερινότητα τους. Τώρα ας κάνουμε ένα διάλειμμα 2 λεπτών να σκεφτούμε τις διαφορές.Χμμμμ βρήκα μόνο μία. Στη μία περίπτωση λες "είμαστε μαζί" και στην άλλη "έχουμε σχέση". Και ρωτώ λοιπόν... εφόσον η ουσία παραμένει η ίδια γιατί να κολλάμε στις λέξεις τόσο?