Οι συζητήσεις μου με γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας (από 27-37 περίπου) περί ερωτικών και σχέσεων καταλήγουν πάντα στα ίδια. Όλες συμφωνούν οτι ο κατάλληλος άντρας δε θα "προκύψει" απο κεραυνοβόλο έρωτα, οτι ο έρωτας περνάει και δεν είναι το παν και φυσικά οτι θα το καταλάβω απο τη πρώτη στιγμή.
Κι εδώ είναι η δυσκολία αγαπητοί μου, διότι όταν ενθουσιάζεσαι και είσαι στα σιρόπια, νομίζεις οτι ο άλλος είναι ο ένας ο μοναδικός, ο πατέρας των παιδιών σου κλπ κλπ... Ευτυχώς ή δυστυχώς, εγώ καταλαβαίνω πλέον τι περιμένει ο άλλος απο εμένα. Η μαλακία που κάνω είναι απλά οτι το συνεχίζω, ακόμη κι αν δω οτι δεν είμαι η πρώτη επιλογή του άλλου.
Όλες οι μεγαλύτερες γυναίκες που μίλησα, παντρεμένες και μη, μου είπαν να μη κοιτάζω ομορφιά. Όχι να είναι ο Κουασιμόδος αλλά να μη ψάχνω τον Brad Pitt (όχι ότι είχα ποτέ τέτοια γούστα και τέτοιες βλέψεις αλλά οκ). Το σημαντικότερο μου είπαν είναι, όταν θα περάσει ο έρωτας και τα σιρόπια, να είσαι δίπλα του και να τον σέβεσαι. Να ανοίγει το στόμα του και να λέει 2 σωστές κουβέντες. Γιατί όλα τ' άλλα περνάνε. Και η ομορφιά, και ο έρωτας, και τα λεφτά έρχονται και φεύγουν και ξυπνάς ένα πρωί με έναν δίπλα σου και λες "τώρα τι?". Βέβαια, πιθανότατα το ίδιο να λέει και αυτός γι' αυτό και λυπάμαι κάτι χαζογκόμενες που το μόνο που τους νοιάζει είναι η φήμη.
Τις λυπάμαι και τις ζηλεύω. Γιατί?
Γιατί αυτές γλεντάνε και δε τις νοιάζει. Δεν καταλαβαίνουν αν κάποιος τις θάψει ή απλά θέλει να τις πηδήξει. Τους αρκεί που είναι εμφανίσιμες και κυκλοφορούν στα καλύτερα μέρη. Μερικές φορές εύχομαι να ήμουν έτσι. Απλά να έπαιρνα αυτό που ήθελα χωρίς να ερωτευτώ, χωρίς να θυσιαστώ και να πονέσω. Η ζωή είναι μια φούσκα έτσι? Για άλλους τσιχλόφουσκα και για άλλους κάλος. Άλλοι τη μασάνε και άλλες την έχουν για εγκέφαλο.
Μάνα γιατί δε με έκανες φυσική ξανθιά?
Κι εδώ είναι η δυσκολία αγαπητοί μου, διότι όταν ενθουσιάζεσαι και είσαι στα σιρόπια, νομίζεις οτι ο άλλος είναι ο ένας ο μοναδικός, ο πατέρας των παιδιών σου κλπ κλπ... Ευτυχώς ή δυστυχώς, εγώ καταλαβαίνω πλέον τι περιμένει ο άλλος απο εμένα. Η μαλακία που κάνω είναι απλά οτι το συνεχίζω, ακόμη κι αν δω οτι δεν είμαι η πρώτη επιλογή του άλλου.
Σαν πρώτη επιλογή εννοώ το εξής :Όσο μεγαλώνω ωριμάζω. Το ακριβώς αντίθετο που συμβαίνει με τους άντρες δηλαδή. Δε μπορώ να πω, είναι πολύ ωραίο να ξέρεις οτι έχεις κάποιον που σε θέλει και ανα πάσα στιγμή θα είναι δίπλα σου. Είναι ωραίο όταν το κάνεις. Μέχρι να στο κάνει κάποιος και να το φυσάς και να μη κρυώνει.
Μπορεί να είσαι ελεύθερος αλλά αυτό δε σημαίνει οτι δε μπορείς να παίζεις τριγύρω. Βρίσκεις λοιπόν μια κοπέλα που σου αρέσει αλλά στη πορεία δε γίνεται σχέση για τον α ή β λόγο. Απλά φλερτάρετε/βγάζετε τα μάτια σας/κάνετε οτι καταλαβαίνετε τέλος πάντων. Και στη πορεία ξαναβρίσκεις μια κοπέλα που σου αρέσει. Όχι όσο η πρώτη όμως. Κι έτσι παίζεις με τη 2η λέγοντας της μπούρδες του τύπου" έχω εξεταστική/δεν έχω χρόνο/δε κάνω σεξ πρίν τον γάμο κλπ κλπ" νομίζοντας φυσικά οτι είναι τόσο χαζή όσο το ξανθό της κεφαλής της.
Συμπέρασμα :
Θα κάνεις σχέση με τη 2η μόνο αν η 1η δε σου κάτσει (μεταφορικά και κυριολεκτικά).
Όλες οι μεγαλύτερες γυναίκες που μίλησα, παντρεμένες και μη, μου είπαν να μη κοιτάζω ομορφιά. Όχι να είναι ο Κουασιμόδος αλλά να μη ψάχνω τον Brad Pitt (όχι ότι είχα ποτέ τέτοια γούστα και τέτοιες βλέψεις αλλά οκ). Το σημαντικότερο μου είπαν είναι, όταν θα περάσει ο έρωτας και τα σιρόπια, να είσαι δίπλα του και να τον σέβεσαι. Να ανοίγει το στόμα του και να λέει 2 σωστές κουβέντες. Γιατί όλα τ' άλλα περνάνε. Και η ομορφιά, και ο έρωτας, και τα λεφτά έρχονται και φεύγουν και ξυπνάς ένα πρωί με έναν δίπλα σου και λες "τώρα τι?". Βέβαια, πιθανότατα το ίδιο να λέει και αυτός γι' αυτό και λυπάμαι κάτι χαζογκόμενες που το μόνο που τους νοιάζει είναι η φήμη.
Τις λυπάμαι και τις ζηλεύω. Γιατί?
Γιατί αυτές γλεντάνε και δε τις νοιάζει. Δεν καταλαβαίνουν αν κάποιος τις θάψει ή απλά θέλει να τις πηδήξει. Τους αρκεί που είναι εμφανίσιμες και κυκλοφορούν στα καλύτερα μέρη. Μερικές φορές εύχομαι να ήμουν έτσι. Απλά να έπαιρνα αυτό που ήθελα χωρίς να ερωτευτώ, χωρίς να θυσιαστώ και να πονέσω. Η ζωή είναι μια φούσκα έτσι? Για άλλους τσιχλόφουσκα και για άλλους κάλος. Άλλοι τη μασάνε και άλλες την έχουν για εγκέφαλο.
Μάνα γιατί δε με έκανες φυσική ξανθιά?
3 σχόλια:
γεια. εγω βρισκομαι σε παρομοια φαση κ συμφωνουμε σε πολλα .
εγω ομως δεν τα γραφω ωστε να τα δουν κ αλλοι. εσυ γιατι το κανεις αυτο ? περιμενεις καποια ανταποκριση? καποιο διαλογο ?θα ηθελα να κανω διαλογο μαζι σου παντως. αν θες chataroume. εγω θα το ηθελα παντως.
το mail mou..an thes kane me add sto msn.
obaronos@yahoo.com
Μπορει να εχουν δικιο μπορει και οχι.
Ξερεις καμια φορα ζηλευω ολες εκεινες που "δεν τους καιγεται καρφι"
Αλλα δεν μπορω να φανταστω τον εαυτο μου με καποιον που δεν ειμαι ερωτευμενη!
Δηλαδη τους φιλους μου (και εχω αρκετους) που τους εκτιμαω τους αγαπαω και τους σεβομαι σημαινει οτι μπορω και να τους παντρευτω και να ζησω μαζι τους???? Δεν νομιζω!
Υπαρχει ερωτας, και δεν σβηνει! Φτανει να βρεις τον καταλληλο και να εχεις την καταλληλη ανταποκριση!
Oso megalwneis patheneis! Meta matheneis! ;)
Episis "Όσο μεγαλώνω ωριμάζω. Το ακριβώς αντίθετο που συμβαίνει με τους άντρες δηλαδή."
Ti na pw edw twra.. apo pou na arxisw kai pou na stamatisw na krazw.. exe xari pou den hpia kafe.. kai apla tha pw.. LATHOS! haha
Episis.. Xalarwse.. akoma exeis brosta sou.. Opws exoume oloi mas.. alla elega otan hmoun 17, alla elega otan hmoun 20, alla elega otan hmoun 23 kai alla lew shmera.. logiko einai.. eipame.. oso zeis patheneis..
Shmasia exei na eisai oso kalitera mporeis..
Paw na kanw kafe
Δημοσίευση σχολίου