Γεγονότα:
-Κάθομαι σε παρέα με τρία 23χρονα, ένα εκ των οποίων μου λέει "Πότε θα αρραβωνιαστείς?26 κοντεύεις να γίνεις". Να σημειώσω ότι πρώτη φορά στη ζωή του με είδε και είχαμε μιλήσει 5 λεπτά, στα οποία δεν ανέφερα γάμους και πανηγύρια.Α!Και είμαι 25.
- Είμαι στο ασανσέρ στη δουλειά και περνάει ένας συνάδελφος ο οποίος μου φωνάζει "Συγχαρητήρια συγχαρητήρια" (κέρδισα τη δίκη btw) και απαντάω "Και στα δικά σας βρε" (κι αυτός συμβασιούχος προφανώς). Οι κύριοι δίπλα μου με κοίταξαν κατευθείαν στα χέρια για βέρα. Γκουχ.
- Η φίλη μου η Αγάπη μόλις μου έστειλε μήνυμα ότι με είδε χτες στον ύπνο της να της λέω ότι παντρεύομαι και ότι της έστειλα και ψηφιακή πρόσκληση γάμου.
- Λέω σε μελλοντικό πρώην "τα προγράμματα μας δε ταιριάζουν". Η απάντηση : "Γιατί? Ταιριάζει το δικό σου πρόγραμμα με κανενός άλλου? Πως θα βρεις άντρα έτσι? Στα 40 θα παντρευτείς?"
Αγαπητό σύμπαν,
αν προσπαθείς να πεις κάτι και είναι αυτό που νομίζω, οκ το πιάσαμε, με θέλεις παντρεμένη.
Για να συμβεί αυτό όμως μήπως, λέω εγώ μήπως, να έβαζες το χέρι σου να βρω τον άνθρωπο που θα υπομείνει αυτό το μαρτύριο? Γιατί ένα δίκιο ο μικρός το έχει. Με 12 ώρες δουλειά καθημερινά και τις υπόλοιπες στο κόσμο μου, προκοπή δε θα δούμε και δεν εννοώ γαμπρό αλλά γενικά έναν άντρα ρε παιδί μου. Έναν ψηλό άντρα με χιούμορ και δουλειά. Ψηλό γιατί οι κοντοί έχουν κόμπλεξ, με χιούμορ γιατί αλλιώς δε θα τη παλέψουμε και με δουλειά γιατί αμα είναι εγώ να σκίζομαι όλη μέρα στη δουλειά (σχόλια δε θέλω για τη δουλειά στο δήμο) και αυτός κοπροσκυλιάζει, συνεννόηση δε θα βγάλουμε. Όπου δουλειά δεν εννοώ επιχειρηματίας, δικηγόρος, γιατρός κλπ, απλά να μη τεμπελιάζει. Μην είμαστε και υπερβολικές.
Με εκτίμηση για τη τύχη που μου προσφέρεις απλόχερα τελευταία
Η soon-to-be-bride Rafaellicious
ps: Όχι, ο τίτλος δεν είναι λάθος γραμμένος.
-Κάθομαι σε παρέα με τρία 23χρονα, ένα εκ των οποίων μου λέει "Πότε θα αρραβωνιαστείς?26 κοντεύεις να γίνεις". Να σημειώσω ότι πρώτη φορά στη ζωή του με είδε και είχαμε μιλήσει 5 λεπτά, στα οποία δεν ανέφερα γάμους και πανηγύρια.Α!Και είμαι 25.
- Είμαι στο ασανσέρ στη δουλειά και περνάει ένας συνάδελφος ο οποίος μου φωνάζει "Συγχαρητήρια συγχαρητήρια" (κέρδισα τη δίκη btw) και απαντάω "Και στα δικά σας βρε" (κι αυτός συμβασιούχος προφανώς). Οι κύριοι δίπλα μου με κοίταξαν κατευθείαν στα χέρια για βέρα. Γκουχ.
- Η φίλη μου η Αγάπη μόλις μου έστειλε μήνυμα ότι με είδε χτες στον ύπνο της να της λέω ότι παντρεύομαι και ότι της έστειλα και ψηφιακή πρόσκληση γάμου.
- Λέω σε μελλοντικό πρώην "τα προγράμματα μας δε ταιριάζουν". Η απάντηση : "Γιατί? Ταιριάζει το δικό σου πρόγραμμα με κανενός άλλου? Πως θα βρεις άντρα έτσι? Στα 40 θα παντρευτείς?"
Αγαπητό σύμπαν,
αν προσπαθείς να πεις κάτι και είναι αυτό που νομίζω, οκ το πιάσαμε, με θέλεις παντρεμένη.
Για να συμβεί αυτό όμως μήπως, λέω εγώ μήπως, να έβαζες το χέρι σου να βρω τον άνθρωπο που θα υπομείνει αυτό το μαρτύριο? Γιατί ένα δίκιο ο μικρός το έχει. Με 12 ώρες δουλειά καθημερινά και τις υπόλοιπες στο κόσμο μου, προκοπή δε θα δούμε και δεν εννοώ γαμπρό αλλά γενικά έναν άντρα ρε παιδί μου. Έναν ψηλό άντρα με χιούμορ και δουλειά. Ψηλό γιατί οι κοντοί έχουν κόμπλεξ, με χιούμορ γιατί αλλιώς δε θα τη παλέψουμε και με δουλειά γιατί αμα είναι εγώ να σκίζομαι όλη μέρα στη δουλειά (σχόλια δε θέλω για τη δουλειά στο δήμο) και αυτός κοπροσκυλιάζει, συνεννόηση δε θα βγάλουμε. Όπου δουλειά δεν εννοώ επιχειρηματίας, δικηγόρος, γιατρός κλπ, απλά να μη τεμπελιάζει. Μην είμαστε και υπερβολικές.
Με εκτίμηση για τη τύχη που μου προσφέρεις απλόχερα τελευταία
Η soon-to-be-bride Rafaellicious
ps: Όχι, ο τίτλος δεν είναι λάθος γραμμένος.
1 σχόλιο:
καλα τα λες κοπελια.......
Δημοσίευση σχολίου