Δε ξέρω εσείς οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι socialomediaδες πως τα καταφέρνετε και χωράτε 35 ραντεβού σε μία μέρα, διότι εγώ με 12 ώρες συνεχόμενης εργασίας έχω βγει νοκ αουτ!
Ο διάλογος μεταξύ εμού και της κολλητής μου σε κάθε μας έξοδο αποτελεί πλέον must. Μόλις το ρολόι δείξει 2, άντε στο τσακίρ κέφι 3, εγω σαν άλλη σταχτοπούτα χασμουριέμαι και θέλω να φύγω. Κι εκεί αρχίζει η γκρίνια.
-Καλά μαρί από τώρα?
-Ρε όλη μέρα δούλευα και αύριο το πρωί πρέπει να ξαναξυπνήσω νωρίς. Ξεκόλλα.
-Ωχ καλά καλά...Κάνω το τσιγάρο και πάμε.
-Ωχ καλά καλά...Κάνω το τσιγάρο και πάμε.
Εννοείται ότι ποτέ δε φεύγουμε μέσα στα επόμενα πέντε λεπτά αλλά έχω βρει κόλπο. Με το που νιώθω λίιιιγο νυσταγμένη ξεκινάω τη γκρίνια, πέντε λεπτά νωρίτερα δηλαδή. Έτσι έχουμε φύγει σίγουρα πριν κοιμηθώ στο μπαρ.
Και αναρωτιέμαι... Πως στο καλό μένετε ξεκούραστοι και τρέχετε όλη μέρα? Κάνω κάτι λάθος?
Γιατί κανείς δε με καταλαβαίνει? Κλαψ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου