"Να διαβάζεις για να γράψεις 20 στις πανελλήνιες, να σπουδάσεις, να κάνεις μεταπτυχιακό, να μπεις στο δημόσιο να γίνεις μόνιμη και μετά να βρεις ένα καλό παιδί, συνάδελφο πάντα, να είστε κι οι 2 μόνιμοι και να κάνεις 3 παιδιά, να τους δώσεις το όνομα μου..."
Όσοι έχετε ακούσει έστω και ένα μέρος της παραπάνω πρότασης παρακαλώ ουρλιάξτε. Ναι, είμαι σχεδόν σίγουρη ότι σας άκουσα.
Κολλημένες απόλυτες απόψεις του '60 που λέγανε οι γιαγιάδες μας, περάσανε στις μητέρες μας και δυστυχώς συμμερίζονται ακόμα πολλοί νέοι. Ζούμε στο 2011, όλος ο κόσμος εξελίσσεται εκτός από την Ελλαδίτσα. Όοοοχι... Στην Ελλαδίτσα πρέπει να διαβάζεις σαν να μην υπάρχει αύριο, να πληρώνουν οι δικοί σου ένα κάρο λεφτά στα φροντιστήρια (γιατί όλα τα παιδιά πλέον πηγαίνουν φροντιστήριο αφού στο σχολείο δε μαθαίνουν τίποτα), για να φτάσουν οι πανελλήνιες, να πεθάνεις από το άγχος σου, να γράψεις 20 σε όλα για να περάσεις που? Στη ΣΜΥ? Να γίνεις στρατιωτικός ή αστυνομικός? Για μισό λεπτό, εγώ ξέρω ότι οι αστυνομικοί υπάρχουν για να προστατεύουν τον κόσμο, να πιάνουν κλέφτες λαικιστί και άλλα τέτοια... Η ιστορία και τα αρχαία σε τι ακριβώς βοηθούν? Δηλαδή το κριτήριο για να μπει κάποιος σε μία τέτοια σχολή είναι να διαβάζει πολύ. Ναι η ειρωνεία είναι ολοφάνερη αλλά πως να κρατηθώ? Βλέπω 20 χρονών παιδάκια με μηδαμινή εκπαίδευση, σωματική στρατιωτική πως να το θέσω, να βγαίνουν στο δρόμο να πιάσουν κακοποιούς! Πέρα από οτι διαφωνώ ως προς την εκπαίδευση, εγω δε νιώθω καμία είδους ασφάλεια με τους αστυνομικούς εκεί έξω. Και για να μη παρεξηγηθούμε, δεν έχω πρόβλημα με τα παιδιά που αποφασίζουν να γίνουν αστυνομικοί, ούτε λέω ότι δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Διαφωνώ με το τρόπο που επιλέγονται για να ασκήσουν ένα τέτοιο επάγγελμα, για τις προδιαγραφές και τα κριτήρια. Όλοι επιλέγουμε το επάγγελμα που θέλουμε. Η' μήπως όχι?
Γιατί η καραμέλα της μονιμότητας υπάρχει χρόνια στα στόματα των δικών μας. Πριν λίγο το συζητούσαμε στο γραφείο, εγώ και κανά 2 γυναίκες (ηλικίας 35-40). Η μία υποστήριζε ότι έτσι πρέπει να γίνετε, να γράφουν 20 γιατί στη τελική μονιμότητα είναι αύτή αδερφέ, δε την αφήνεις έτσι. Και μετά η ίδια συμπλήρωσε ότι βρίσκεις ένα καλό παιδί και ζείτε ευτυχισμένοι. Α!Επέμενε ότι οι αστυνομικοί θα πρέπει να έχουν πτυχίο. Όταν διαφώνησα (όχι που θα έχανα) μου είπε οτι αλλιώς δε βρίσκεις δουλειά. Της εξήγησα ήρεμα ότι έτσι κι αλλιώς πλέον στην Ελλάδα, με πτυχίο ή χωρίς δε βρίσκεις δουλειά και ότι προτιμώ με το πτυχίο μου να φύγω εξωτερικό. Κααααιιι φυσικά ξίνησε τα μούτρα της. "Εγώ θέλω να μείνω στην Ελλάδα", είπε. Εγώ ακούω πάντως τους 9 στους 10 να θέλουν να φύγουν εξωτερικό, όχι μόνο επειδή δε βρίσκουν δουλειά εδώ αλλά επειδή έξω οι άνθρωποι είναι (για αρχή) ανοιχτόμυαλοι. Δε λέω ότι είναι εύκολο, μην ορμάτε. Ούτε λέω ότι είναι σωστό. Απλά πρέπει να ξεκολλήσει λίγο το μυαλό μας από τον κονσερβατισμό.
Κάτι τελευταίο και κλείνω. Είμαι 25, δε με πήραν τα χρόνια. Σταματήστε να με πρήζετε με το θέμα γαμπρός. Και αυτό δε πάει μόνο στη μαμά μου αλλά και σε όλους όσους με έχουν πρήξει από τότε που χώρισα και κυρίως από τότε που ξαναέκανα σχέση ότι είμαι ερωτευμένη (so not), μου εύχονται να είναι ο ΕΝΑΣ και άντε να βρω επιτέλους ένα καλό παιδί να νοικοκυρευτώ κι εγώ.
FML.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου