Δεν είμαι φαν των "ποιητικών", ας το πούμε, άρθρων. Παλιότερα έγραφα κι εγώ από αυτά τα ακαταλαβίστικα, που κρύβουν βαθιά νοήματα και υπονοούμενα για κάθε ενδιαφερόμενο. Σήμερα θα κάνω μια εξαίρεση.
Βαθιές ανάσες λοιπόν και πάμε να γράψουμε ότι κατεβαίνει στη κούτρα μας. Τόση ώρα σκέφτομαι το τίτλο και έχω κολλήσει... You win some, you lose some.
Τους πόνεσα, με πόνεσαν, τους "άλλαξα", με "άλλαξαν". Η Adele το έθεσε ωραία. Sometimes it lasts in love and sometimes it hurts instead. Να μιλήσω για πρώην ή να μιλήσω για σένα?
Πέντε χρόνια πριν ο Γιώργος μου άλλαξε τη ζωή και τον χαρακτήρα, χωρίς να το θέλω, με πολύ πόνο και πολύ ξεφτίλα. Σύρθηκα, έκλαιγα, μηνύματα κακό, ναι τα έκανα και παρόλο που ντρέπομαι λίγο δε μετανιώνω. Πέντε χρόνια μετά το εκτίμησα. Πέντε χρόνια χρειάστηκαν για μένα και τον Γιώργο για να μιλήσουμε σαν άνθρωποι. Τις τελευταίες μέρες μου έρχεται να τον ρωτήσω "Ρε συ Γιώργο, πες μου ειλικρινά με αγάπησες? Πες μου τώρα που δεν έχει πια σημασία και δε με πονάει, ήθελες να γυρίσεις?Με σκεφτόσουν καθόλου ή έβλεπες το όνομα μου στα μηνύματα σου κι έλεγες πάλι αυτή?" Δεν έχω το θάρρος να ρωτήσω. Κάποιος θα πει δεν έχει νόημα πλέον γλυκιά μου. Η αλήθεια για μένα πάντα έχει νόημα και αξία, έστω και 5 χρόνια μετά.
Βαθιές ανάσες λοιπόν και πάμε να γράψουμε ότι κατεβαίνει στη κούτρα μας. Τόση ώρα σκέφτομαι το τίτλο και έχω κολλήσει... You win some, you lose some.
Τους πόνεσα, με πόνεσαν, τους "άλλαξα", με "άλλαξαν". Η Adele το έθεσε ωραία. Sometimes it lasts in love and sometimes it hurts instead. Να μιλήσω για πρώην ή να μιλήσω για σένα?
Πέντε χρόνια πριν ο Γιώργος μου άλλαξε τη ζωή και τον χαρακτήρα, χωρίς να το θέλω, με πολύ πόνο και πολύ ξεφτίλα. Σύρθηκα, έκλαιγα, μηνύματα κακό, ναι τα έκανα και παρόλο που ντρέπομαι λίγο δε μετανιώνω. Πέντε χρόνια μετά το εκτίμησα. Πέντε χρόνια χρειάστηκαν για μένα και τον Γιώργο για να μιλήσουμε σαν άνθρωποι. Τις τελευταίες μέρες μου έρχεται να τον ρωτήσω "Ρε συ Γιώργο, πες μου ειλικρινά με αγάπησες? Πες μου τώρα που δεν έχει πια σημασία και δε με πονάει, ήθελες να γυρίσεις?Με σκεφτόσουν καθόλου ή έβλεπες το όνομα μου στα μηνύματα σου κι έλεγες πάλι αυτή?" Δεν έχω το θάρρος να ρωτήσω. Κάποιος θα πει δεν έχει νόημα πλέον γλυκιά μου. Η αλήθεια για μένα πάντα έχει νόημα και αξία, έστω και 5 χρόνια μετά.
Και φτάνουμε 5 χρόνια μετά να με χαράζει κάτι άλλο. Βέβαια τραγούδι γι' αυτό δεν έγραψα (Γιωργάκη μπορείς να νιώσεις πρώτη μούρη τώρα)! Αυτή τη φορά πέρασαν 5 μήνες και μαζί πέρασε ο έρωτας, ο σεβασμός, ο θαυμασμός, η εμπιστοσύνη, ο θυμός. Ξέρεις ποιό είναι το ένα γαμημένο που δε περνάει? Όχι το γιατί. Το γιατί το ξέρω. Ο εγωισμός ρε φίλε. Ο γαμημένος ο εγωισμός που σε ταπεινώνει, που σε δέρνει, που σε ξενυχτάει. Ο εγωισμός που δε με κυνήγησες, ο εγωισμός που δε προσπάθησες, ο εγωισμός που σου πέρασαν τρίτοι τα θέλω τους. Πέντε μήνες μετά τι να κάνεις με τον εγωισμό? Να τον καταπιείς ή να τον ξεράσεις?
Υπάρχουν μέρες που ο ήλιος εκεί πάνω λάμπει τόσο όμορφα. Έχεις φίλους, δουλειά, έναν άνθρωπο που σε καταλαβαίνει και σε θέλει όπως είσαι. Και υπάρχουν μέρες που, συγχωρείστε τα γαλλικά μου, γαμιέται ο Δίας. Ακούς ερωτικό, παίρνεις το αυτοκίνητο και κάνεις βόλτες, είσαι κλεισμένος στο εγώ σου.
Δεν έχει καμία σημασία πλέον. Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να σε δω, να σου πω ότι σ' αγαπάω. Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να ξαναείμαι μαζί σου. Ότι καλό υπήρχε το γάμησες/γκρέμισες/διέλυσες. Ήμουν και θα ήμουν δυστυχισμένη μαζί σου. Ο κόμπος στο στομάχι κάθε φορά που θυμάμαι όσα έκανες το φανερώνει.
Υπάρχουν μέρες που ο ήλιος εκεί πάνω λάμπει τόσο όμορφα. Έχεις φίλους, δουλειά, έναν άνθρωπο που σε καταλαβαίνει και σε θέλει όπως είσαι. Και υπάρχουν μέρες που, συγχωρείστε τα γαλλικά μου, γαμιέται ο Δίας. Ακούς ερωτικό, παίρνεις το αυτοκίνητο και κάνεις βόλτες, είσαι κλεισμένος στο εγώ σου.
Δεν έχει καμία σημασία πλέον. Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να σε δω, να σου πω ότι σ' αγαπάω. Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να ξαναείμαι μαζί σου. Ότι καλό υπήρχε το γάμησες/γκρέμισες/διέλυσες. Ήμουν και θα ήμουν δυστυχισμένη μαζί σου. Ο κόμπος στο στομάχι κάθε φορά που θυμάμαι όσα έκανες το φανερώνει.
Ίσως όταν περάσουν 5 χρόνια. κι αν ποτέ καταφέρουμε να φερθούμε ώριμα, να σε ρωτήσω.
Μ' αγάπησες πραγματικά? Κι αν ναι, γιατί έβαλες τον εγωισμό σου πάνω από μένα?
Ήθελες ποτέ να γυρίσεις? Κι αν ναι, γιατί δε το έκανες?
Εδώ είμαι λοιπόν. Ξερνάω δημόσια τον εγωισμό μου, αδιαφορώντας για τις συνέπειες, τις σκέψεις σου και ότι άλλο μπορεί να βάλει το μικρό μυαλό σου. Άλλωστε, μου οφείλεις τόσες συγνώμες, που χωράει άλλη μία στη λίστα.
Ήθελες ποτέ να γυρίσεις? Κι αν ναι, γιατί δε το έκανες?
Εδώ είμαι λοιπόν. Ξερνάω δημόσια τον εγωισμό μου, αδιαφορώντας για τις συνέπειες, τις σκέψεις σου και ότι άλλο μπορεί να βάλει το μικρό μυαλό σου. Άλλωστε, μου οφείλεις τόσες συγνώμες, που χωράει άλλη μία στη λίστα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου