Όλοι μου λένε οτι σκέφτομαι υπερβολικά πολύ κι όχι με την έννοια της υπερφυσικής διάννοιας αλλά την άλλη, του ανθρώπου που αναλύει τα πάντα σε βάθος, σε βαθμό ηλιθιότητας, τόσο που εκνευρίζω τους άλλους και στεναχωρώ τον εαυτούλη μου. Γιατί όταν τα αναλύεις όλα πάντα βρίσκεις ατέλειες, παιδεύεσαι με τις ώρες αναλύοντας αν, πως και γιατί που μπορεί να μην έχουν καμία απολύτως σημασία.
Αλλά έτσι είμαι εγω. Δε ξέρω τι προκάλεσε όλο αυτόν τον εσωτερικό πανικό και τη συνεχή ανασφάλεια αλλά έτσι είμαι. Και ειλικρινά, δε ξέρω αν θα σταματήσω ποτέ να αναλύω τα πάντα. Είμαι 23 χρονών και ησυχία δε βρίσκω. Αναλύω τη σχέση μου, τον φίλο μου, αυτά που λέει, τη δουλειά μου, τα μαλλιά μου, το είναι μου. Ξέρετε πόσο κουραστικό είναι αυτό? Δε φαντάζεστε καν. Πάνω απ' όλους για μένα.
Αν μπορώ να το ελέγξω? Το παλεύω ειλικρινά. Γιατί αγαπάω τρομερά τον φίλο μου και δε θέλω να μου λέει ναι και να σκέφτομαι μήπως εννοεί όχι. Προσοχή δε μιλάμε για εμπιστοσύνη. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο.
Το χειρότερο σε αυτή τη κατάσταση είναι οτι πυροδοτείτε απο άσχημα γεγονότα και δε σταματάει μέχρι να φτάσει στο χειρότερο δυνατόν σημείο. Ταλαιπωρώ το μυαλουδάκι μου γιατρέ μου, τι να κάνω?
Όλοι μα όλοι, including my therapist, προτείνουν να ΧΑΛΛΛΛΑρώσω, να φάω μια χαλλλλαρόπιτα και να στρώσω. Σας έχω ξαναπει πόσο μα πόσο εκνευρίζομαι με αυτή τη φράση ε? Ναι πρέπει να αντιμετωπίζω τη ζωή μου πιο φευγάτα, πιο αθώα, ίσως και πιο παιδικά.
Κάποιοι είπαν οτι θα πρέπε τώρα να γλεντάω, να κάνω τη ζωάρα μου και να το διασκεδάζω. Μόνο που εγω διασκεδάζω διαφορετικά. Ποτέ δεν ήμουν παρταλέ τυπάκι. Είμαι σπιτόγατα κι αισθηματίας σαν τον Μάκη. Και ξέρετε τι παθαίνουν οι αισθηματίες ε? Τη πατάνε μια ζωή.
Γιατρέ μου βοήθεια....Μόλις χρησιμοποίησα φράση απο τραγούδι του Χριστοδουλόπουλου.....
Υποσημείωση
Μόλις διάβασε η συνάδελφος μου το κείμενο μου είπε "καλά τα λες, έτσι είναι και αφου το παραδέχεσαι κάτι είναι κι αυτό. Είναι μια αρχή και "η αρχή είναι το ήμισυ του παντός". Κάνω πρόοδο κιόλας...
Αλλά έτσι είμαι εγω. Δε ξέρω τι προκάλεσε όλο αυτόν τον εσωτερικό πανικό και τη συνεχή ανασφάλεια αλλά έτσι είμαι. Και ειλικρινά, δε ξέρω αν θα σταματήσω ποτέ να αναλύω τα πάντα. Είμαι 23 χρονών και ησυχία δε βρίσκω. Αναλύω τη σχέση μου, τον φίλο μου, αυτά που λέει, τη δουλειά μου, τα μαλλιά μου, το είναι μου. Ξέρετε πόσο κουραστικό είναι αυτό? Δε φαντάζεστε καν. Πάνω απ' όλους για μένα.
Αν μπορώ να το ελέγξω? Το παλεύω ειλικρινά. Γιατί αγαπάω τρομερά τον φίλο μου και δε θέλω να μου λέει ναι και να σκέφτομαι μήπως εννοεί όχι. Προσοχή δε μιλάμε για εμπιστοσύνη. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο.
Το χειρότερο σε αυτή τη κατάσταση είναι οτι πυροδοτείτε απο άσχημα γεγονότα και δε σταματάει μέχρι να φτάσει στο χειρότερο δυνατόν σημείο. Ταλαιπωρώ το μυαλουδάκι μου γιατρέ μου, τι να κάνω?
Όλοι μα όλοι, including my therapist, προτείνουν να ΧΑΛΛΛΛΑρώσω, να φάω μια χαλλλλαρόπιτα και να στρώσω. Σας έχω ξαναπει πόσο μα πόσο εκνευρίζομαι με αυτή τη φράση ε? Ναι πρέπει να αντιμετωπίζω τη ζωή μου πιο φευγάτα, πιο αθώα, ίσως και πιο παιδικά.
Κάποιοι είπαν οτι θα πρέπε τώρα να γλεντάω, να κάνω τη ζωάρα μου και να το διασκεδάζω. Μόνο που εγω διασκεδάζω διαφορετικά. Ποτέ δεν ήμουν παρταλέ τυπάκι. Είμαι σπιτόγατα κι αισθηματίας σαν τον Μάκη. Και ξέρετε τι παθαίνουν οι αισθηματίες ε? Τη πατάνε μια ζωή.
Γιατρέ μου βοήθεια....Μόλις χρησιμοποίησα φράση απο τραγούδι του Χριστοδουλόπουλου.....
Υποσημείωση
Μόλις διάβασε η συνάδελφος μου το κείμενο μου είπε "καλά τα λες, έτσι είναι και αφου το παραδέχεσαι κάτι είναι κι αυτό. Είναι μια αρχή και "η αρχή είναι το ήμισυ του παντός". Κάνω πρόοδο κιόλας...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου