Δεν έχω μάθει να γράφω
για τραγούδια που γελάνε
πιο πολύ μ' έχουν πληγώσει
όλοι αυτοί που με αγαπάνε
απο μικρή είχ'αποκλείσει
τους ιππότες στα όνειρα μου
δεν υπάρχουνε παλάτια
για να κλείσω την καρδιά μου
τη ζωή μου δε θα γράψουνε
ποτέ σ' ένα βιβλίο
δε θα φτάσει η μελάνη
να γραφτούν τόσα αντίο
μη σου φαίνεται αστείο
είναι η πικρή μου αλήθεια
κάθε βράδυ πριν τον ύπνο
δε διαβάζω παραμύθια
ρίχνω μόνο μια ματιά
σε όλα αυτά που έχουν περάσει
σε όσα έδωσα και πήρα
στους αγώνες που έχω χάσει
δε πειράζει αν ματώνω
τις πληγές η νύχτα κρύβει
μα δε δέχομαι να ζήσω
μια ζωή μικρή και λίγη
Τα δικαιώματα ανήκουν στη Μ. Χριστοφορίδου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου