Ξέρω οτι είναι μέρες χαράς και ταυτόχρονα μέρες δύσκολες. Ότι ξεχνάμε όλο τον χρόνο το θυμόμαστε τώρα. Σαν να έχουμε ένα τεράστιο ξυπνητήρι αγάπης το οποίο χτυπάει μια φορά τον χρόνο, στις 25/12 και μας θυμίζει οτι εκεί έξω εκτός απο εμάς, υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα κάνουν χαρούμενες γιορτές. Υπάρχουν μικρά παιδιά με ασθένειες σοβαρές και απειλητικές για τη ζωή τους.
Και όσο εμείς ψωνίζουμε τα "απαραίτητα" των Χριστουγέννων, αυτοί αγοράζουν φάρμακα "απαραίτητα" για να ζήσουν. Σίγουρα δε μπορούμε να σώσουμε όλο τον κόσμο. Και σίγουρα το 90% απο όσους διαβάζουν το blog δε θα κάνουν τίποτα για αυτά που γράφω τώρα.
Αλλά αν το 10% βοηθήσει, έστω και αυτές τις μέρες, τότε θα έχουμε μια μικρή αλλαγή. Και καλύτερα κάτι μικρό παρά ένα τίποτα.
Έβλεπα το site του "κάνε μια ευχή". Οι άνθρωποι αυτοί έχουν ως σκοπό τη πραγματοποίηση ευχών για παιδιά που πάσχουν απο ανίατες ασθένειες, θέλοντας έτσι να εξομαλύνουν λίγο τον πόνο τους αλλά και των οικογενειών τους. Για παράδειγμα, η μικρή Λυδία, της οποίας η μαμά γράφει ένα απο τα πιο γνωστά blog αναλύοντας καθημερινά τη κατάσταση της. Η μικρή Λυδία πήγε με το "κάνε μια ευχή" στη Disneyland. Μπορεί κάποιοι να σκέφτεστε "σιγά μη δώσω λεφτά για να πάει στη Disneyland" αλλά εδώ μιλάμε για ένα κοριτσάκι που υποφέρει σε πολύ μικρή ηλικία απο κάτι που δε προκάλεσε καν η ίδια. Οι στιγμές ευτυχίας για αυτήν και τους δικούς της δεν είναι πολλές. Το "κάνε μια ευχή" προσφέρει αυτό ακριβώς. Λίγες στιγμές χαλάρωσης χωρίς να επιβαρύνει τις οικογένειες με επιπλέον έξοδα. Αυτό όμως δε σημαίνει οτι δε χρειάζονται χρήματα για το ταξίδι αυτό.
Εδώ επεμβαίνουμε εμείς. Μπορούμε να γίνουμε εθελοντές και να υιοθετήσουμε την ευχή ενός παιδιού. Δε ξέρω για εσάς αλλά εγώ αποφάσισα φέτος να μη πάρω δώρα στους δικούς μου και να κρατήσω τα λεφτά για αυτόν ακριβώς το σκοπό. Αν δε μπορείτε να δώσετε χρήματα αλλά θέλετε να βοηθήσετε, μπορείτε να έρθετε σε επαφή με τους υπεύθυνους της οργάνωσης και σίγουρα κάτι θα βρεθεί να κάνετε. Άλλωστε όπως γράφει και στο site....
Αν αυτά τα παιδιά είχαν περισσότερο χρόνο, δε θα ζητούσαμε το δικό σας.
Και όσο εμείς ψωνίζουμε τα "απαραίτητα" των Χριστουγέννων, αυτοί αγοράζουν φάρμακα "απαραίτητα" για να ζήσουν. Σίγουρα δε μπορούμε να σώσουμε όλο τον κόσμο. Και σίγουρα το 90% απο όσους διαβάζουν το blog δε θα κάνουν τίποτα για αυτά που γράφω τώρα.
Αλλά αν το 10% βοηθήσει, έστω και αυτές τις μέρες, τότε θα έχουμε μια μικρή αλλαγή. Και καλύτερα κάτι μικρό παρά ένα τίποτα.
Έβλεπα το site του "κάνε μια ευχή". Οι άνθρωποι αυτοί έχουν ως σκοπό τη πραγματοποίηση ευχών για παιδιά που πάσχουν απο ανίατες ασθένειες, θέλοντας έτσι να εξομαλύνουν λίγο τον πόνο τους αλλά και των οικογενειών τους. Για παράδειγμα, η μικρή Λυδία, της οποίας η μαμά γράφει ένα απο τα πιο γνωστά blog αναλύοντας καθημερινά τη κατάσταση της. Η μικρή Λυδία πήγε με το "κάνε μια ευχή" στη Disneyland. Μπορεί κάποιοι να σκέφτεστε "σιγά μη δώσω λεφτά για να πάει στη Disneyland" αλλά εδώ μιλάμε για ένα κοριτσάκι που υποφέρει σε πολύ μικρή ηλικία απο κάτι που δε προκάλεσε καν η ίδια. Οι στιγμές ευτυχίας για αυτήν και τους δικούς της δεν είναι πολλές. Το "κάνε μια ευχή" προσφέρει αυτό ακριβώς. Λίγες στιγμές χαλάρωσης χωρίς να επιβαρύνει τις οικογένειες με επιπλέον έξοδα. Αυτό όμως δε σημαίνει οτι δε χρειάζονται χρήματα για το ταξίδι αυτό.
Εδώ επεμβαίνουμε εμείς. Μπορούμε να γίνουμε εθελοντές και να υιοθετήσουμε την ευχή ενός παιδιού. Δε ξέρω για εσάς αλλά εγώ αποφάσισα φέτος να μη πάρω δώρα στους δικούς μου και να κρατήσω τα λεφτά για αυτόν ακριβώς το σκοπό. Αν δε μπορείτε να δώσετε χρήματα αλλά θέλετε να βοηθήσετε, μπορείτε να έρθετε σε επαφή με τους υπεύθυνους της οργάνωσης και σίγουρα κάτι θα βρεθεί να κάνετε. Άλλωστε όπως γράφει και στο site....
Αν αυτά τα παιδιά είχαν περισσότερο χρόνο, δε θα ζητούσαμε το δικό σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου