Don't...

Χαλάρωσε.

Είναι το κόκκινο κουμπί μου αυτή η λέξη. Νιώθω λες και με χτυπάει ρεύμα, ταύρος εν υαλοπωλείο, τρελαίνομαι πως το λένε? Είναι το χειρότερο μου. Ειδικά αν συνοδεύεται απο το αντίστοιχο υφάκι. Γιατί? Μάλλον το συνδύασα με κάποιον μαλάκα πρώην που το χρησιμοποιούσε συχνά. Έτσι πάνε αυτά. Ένας το προκαλεί το κόμπλεξ, εσύ το πληρώνεις για όλη σου τη ζωή.

Χαλάρωσε λέμε.

Υπάρχουν επίπεδα στον έρωτα. Πόσες φορές δεν έχουμε πει "την επόμενη φορά θα το πάρω αργά, να τον γνωρίσω καλά, δε θα πηδήξω τα επίπεδα, δε θα παίξω με cheats, αργά και σταθερά". Και η επόμενη φορά φτάνει κι εκεί παίζουν 2 επιλογές. Αν είσαι ερωτευμένη (ή τρελά ενθουσιασμένη) με τον άλλο ξεχνάς και επίπεδα και τα πάντα και βουρ στο πατσά με τα μούτρα. Όχι οτι είναι σωστό αλλά τουλάχιστον το ζεις και το χαίρεσαι. Πως θα το χαρείς περισσότερο? Αν και ο άλλος έχει πέσει με τα μούτρα. Γιατί αν δεν είσαι ερωτευμένη τότε θα λες "ναι ναι ας το πάρουμε σιγά σιγά μωρέ, έτσι πρέπει, θα μου βγεί στη πορεία, τώρα δεν είμαι και πολύ σίγουρη". Το θετικό της υπόθεσης υπάρχει μόνο εάν είσαι εσύ σε αυτή τη θέση. Ας υποθέσουμε τα εξής. Εσύ είσαι ερωτευμένη (ενθουσιασμένη or whatever) αλλά αυτός είναι στη θέση λάου λάου. Τότε αγαπητή μου, σκατά με φράουλες. Όλα αυτά φυσικά είναι υποκειμενικά και εγώ προσωπικά αυτά πιστεύω γιατί αυτά μου δώσανε οι μέχρι τώρα εμπειρίες μου. Δε σημαίνει πως όποιος λέει χαλάρωσε δε σε γουστάρει κιόλας.

Θα χαλαρώσεις επιτέλους?

Όλοι μας έχουμε εναν μηχανισμό αυτο-άμυνας και προστασίας του συναισθηματικού μας συστήματος. Το δικό μου πρέπει να έχει πάθει βλάβη απο τα πολλά ντεκαπάζ (μη με ρωτήσετε πως τα συνέδεσα αυτά) απλά το λέω γιατί αν κάποιος λειτουργεί όπως εξήγησα παραπάνω κι εγώ είμαι στη δυσάρεστη θέση του φτερωτού μαλάκα (γνωστό ως έρωτα) τότε αρχίζει μια υποσυνείδητη εκδίκηση. Count down. Γιατί? Γιατί θεωρώ οτι αν εγώ συνεχίσω να ανοίγομαι όσο ο άλλος ακόμη προσπαθεί τότε θα έρθει μια μέρα που εκείνος θα καταλάβει οτι δε μπορεί εντέλει να ανοιχτεί και θα φύγει. Κι εγώ θα πάρω την ανοιχτή καρδιά μου να τη πάω για εγχείρηση. Και είμαι πολύ μικρή για εγχειρήσεις ανοιχτής καρδιάς.

Όλοι μας φοβόμαστε κι όλοι έχουμε κάνει λάθη στο παρελθόν. Αν τα αφήσουμε να μας καταλάβουν τη κάτσαμε. Σε αυτό το θέμα μπορείς λοιπόν να χαλαρώσεις? Τα υπόλοιπα άφησε τα πάνω μου.