Me, myself and i...

Μαρία : Γειά!
Ραφαέλλα : Hola!
Μ : Στην Ελλάδα ζεις. Ελληνικά.
Ρ : Ωχ σταμάτα γκρίνια.
Μ :Καλά.. ετοιμάσου να μας πουν παρανοϊκές.
Ρ : Α δε με ενδιαφέρει η άποψη των άλλων για εμένα.
Μ : Από πότε?
Ρ : Από πάντοτε. Συνήθισα να με κρίνουν.
Μ : Εγώ δε το μπορώ πάντως.
Ρ : Εσύ είσαι η σοβαρή μου πλευρά γι' αυτό.
Μ : Δεν είναι αυτό. Απλά όσο μεγαλώνω ωριμάζω.
Ρ : Ναι σφίζεις απο ωριμότητα...
Μ : Έλα δε θέλω ανοησίες. Άλλωστε, οι γυναίκες όσο μεγαλώνουν ωριμάζουν ενώ στους άντρες συμβαίνει το αντίστροφο.
Ρ : Γι' αυτό λες να μου τη πέφτουν πιτσιρίκια τελευταία?
Μ : Δε ξέρω αλλά πάλι καλά που είμαι κ εγώ λίγο πιο κατασταλαγμένη και δε κάνω σχέση.
Ρ : Δε κάνεις σχέση? Από πότε? Μη μου χαλάς το όνομα στη πιάτσα.
Μ : Δεν έχεις ανάγκη. Ένα κείμενο στο blog κ το ξανα καταστρέφεις.
Ρ : Μην αποφεύγεις την απάντηση. Δε θέλεις σχέση? Εσύ? Εσύ η μονογαμική και πιστή Πηνελόπη?
Μ : Ε ναι. Το φιλοσόφησα το θέμα, τα βρήκα με τον εαυτό μου και είδα οτι δεν έχω χρόνο για σχέσεις τώρα. Έχω καριέρα να αφοσιωθώ.
Ρ : Καλά το τελευταίο δε το σχολιάζω καν... αλλά πες μου. Τουλάχιστον σεξ θα κάνουμε?
Μ : Το μυαλό σου πάντα εκεί.
Ρ : Όχι μόνο εκεί. Σκέφτομαι και τη καριέρα μου στο τραγούδι.
Μ : Ναι σωστά. Τώρα που η Mariah δε τα πάει καλά ποιά θα βγάλουμε? Εσένα!
Ρ : Εννοείται. Κάνω μεγάλα σχέδια. Τι είμαι σαν κι εσένα να παλεύω για ένα πτυχίο τοπογραφίας?
Μ : Γιατί τι έχει η σχολή μου? Άρχισε να μου αρέσει.
Ρ : Το δέχομαι γιατί έχει καλά γκομενάκια. Το πιπίνι χτες απο το 1ο έτος όλα τα λεφτά!
Μ : Σύνελθε ξανθιά. Μας διαβάζει ο κόσμος.
Ρ : Είδες που τελικά σε ενδιαφέρει τι λένε?
Μ : ...
Ρ : Καλά σταματάω. Άλλωστε μια ζωή μαζί σου θα περάσω. Δε μπορώ να κάνω κι αλλιώς.
Μ : Άντε να κάνουμε κανένα τιμολόγιο.
Ρ : Καλά. Ξεκίνα εσύ, εγώ πάω για πρωινό και τα λέμε αργότερα.