Speed dating

Το Speed dating είναι μια υπηρεσία γνωριμίας. Δέκα γυναίκες κάθονται και δέκα ελεύθεροι άντρες αλλάζουν θέση πηγαίνοντας από τη μία στην άλλη σε πέντε λεπτά.
Στη δική μου περίπτωση, η γυναίκα είναι μία και ελεύθερη (εγώ δηλαδή) και οι άντρες έχουν γίνει παραπάνω από δέκα και όχι όλοι ελεύθεροι. Με πιάνεις?
Από τότε που χώρισα είναι λες και με τσίμπησε ραντεβουδομέλισσα. Όλοι έχουν ένα καλό φίλο στον οποίο θέλουν να με γνωρίσουν και πέρα από τα προξενιά, υπάρχουν κι άλλοι που με προσεγγίζουν μόνοι τους. Ώρες ώρες νιώθω σαν να φοράω μια μεγάλη ταμπέλα στο κεφάλι μου "Ζητείται άντρας" ή όπως λέει κι η Άλκηστις "Απελπιστικά διαθέσιμη"!

Όπως καταλαβαίνετε, με τόσες γνωριμίες, είδαν πολλά τα ματάκια μου και άκουσαν ακόμα περισσότερα τα αυτάκια μου! Από sms για καλημέρες τύπου "είσαι σαν το boeing 747! Πετάς ψηλά και λάμπεις" (αεροναυπηγός ήταν αυτός, φαντάσου να ήταν σκουπιδιάρης) μέχρι "θέλεις να έρθεις να με πάρεις να πάμε για σεξ?"! Λυπάμαι που το λεω αλλά οι άντρες πλέον έχουν ψυχολογικά προβλήματα. Δε ξέρω αν ευθύνεται η κρίση ή η τηλεόραση αλλά έχετε γίνει πολύ...γκόμενες. Ω ναι, δε με νοιάζει αν σας προσβάλλω, έτσι είναι. Κι εκεί που κατηγορούσα την ηλικία, πλέον δε μπορώ να το κάνω γιατί γνώρισα από 23χρονο μέχρι 34χρονο και trust me, μηδέν διαφορά. Αυτό που με ενοχλεί πιο πολύ δεν είναι ότι μπορεί να μη ταιριάζουμε σαν άνθρωποι, σαν γούστα κλπ αλλά οι τρόποι τους. Είναι δυνατόν να βγαίνετε πρώτο ραντεβού και να κάνετε τη πάπια στο λογαριασμό? Δε σας είπε κανείς να πληρώνετε πάντα εσείς αλλά ρε παιδιά το πρώτο ραντεβού είναι! Κάποια πράγματα πρέπει να μείνουν παραδοσιακά. Έχουμε ξεχάσει τις θέσεις μας.

Πάμε να συστηθούμε.
Εγώ είμαι η Ραφαέλλα και είμαι γυναίκα ή καλύτερα θηλυκό.
Τι πρέπει να κάνω γι' αυτό? Να παραμείνω θηλυκό. Να βάζω τα φορεματάκια μου και τα τακουνάκια μου, να μη βρίζω σαν νταλικιέρης, να είμαι ναζιάρα αλλά και σοβαρή εκεί που πρέπει, να σε στηρίζω και να μη σε ευνουχίζω (συγνώμη αλλά εδώ μου λένε ότι έχω πρόβλημα) και όσο δυνατή κι αν νιώθω να σε αφήνω να πιστεύεις ότι εσύ κάνεις κουμάντο.
Εσύ Χ, Ψ, Ω τύπε εκεί έξω.
Θυμήσου ότι ο άντρας συνοδεύει μια κυρία όχι το αντίστροφο, θυμήσου ότι ο άντρας κερνάει το πρώτο ποτό, παίρνει και κανένα λουλούδι μιας στις τόσες, δεν είναι cliche, κάνει κι ένα κοπλιμέντο κι όταν η κυρία δίπλα του αισθανθεί άβολα τη κάνει να νιώθει ασφάλεια και προστασία. Δεν αρχίζει τις γκρίνιες και τις υπεκφυγές. Δε της φέρεται σαν να είναι αναλώσιμη.
Τέλος με τα μαθήματα φύλων.
Και που λέτε, το ένα χειρότερο από το άλλο.
Το μόνο που με παρηγορεί πλέον είναι ότι οι άντρες φίλοι μου (ναι υπάρχει φιλία μεταξύ αντρών γυναικών αλλά μην αρχίζεις τώρα) μου λένε ότι δεν φταίω εγώ. Ειλικρινά, πέφτω σε περιπτωσάρες. Αφού λέω να τα κάνω βιβλίο, να χεθτώ θτο τάλιρο και μετά να το "γυρίσω" κιόλας!
Προς το παρόν, πάω να συνεχίσω τη δουλειά μου και το βράδυ θα πάω να κάνω μια φανουρόπιτα μπας και μου φανερωθεί! Κι αυτή τη φορά Άγιε Φανούριε ελπίζω να μην είναι κάποιος gay, δεσμευμένος, πιεστικός, κρυόκωλος, αναξιόπιστος τύπος.